նամուս

նամուս

աննամուս.1907

աննամուս.1907

Բլօգ'n'Փնտրտուք

Total Pageviews

Sunday, February 28, 2010

պատմիչներ ու խաչմերուկներ

էս փոստն երեկչէառաջիօրն էի ուզում գրել` չստացվեց...
անցնում էի խորենացի-ագաթանգեղոս խաչմերուկով` մեկ էլ մտքովս մի բան անցավ` ցերեկոյան էս խաչմերուկին կանգնում են վարձու բանվոր տղամարդիկ, երեկոյան` վարձու սևագործ բանվորուհի կանայք...
մի ծանոթ ունեի մի դիտարկում էր արել` ասում էր շատ երկրներում եմ եղել ու ամենուր մարմնավաճառները շատ սիրուն են ու գայթակղիչ` հենց էդ գայթակղելով են չէ փող աշխատում` իրենց արհեստն է...իսկ Հայաստանում` հատուկ ամենագեշերն են դառնում ու ամենաանհրապույրները...օրինակի համար` հենց էդ խաչմերուկինը...քսվում են մի վեդրո ու խոսում են տղամարդկային բամբ ձայնով...
առակս ինչ կցուցանե` խեղճ պատմիչներ...

Saturday, February 27, 2010

Respect: Сергей Довлатов: Виноград

-->
Единственный в моей жизни сексуальный шок я пережил на овощном комбинате имени Тельмана. Я был тогда студентом первого курса ЛГУ. И нас, значит, командировали в распоряжение дирекции этой самой плодоовощной базы. Или, может, овощехранилища, не помню.
Было нас в группе человек пятнадцать. Всех распределили по бригадам. Человека по три в каждую.
До этого мы получили инструкции. Представитель месткома сказал:
- Есть можете сколько угодно.
Мой однокурсник Лебедев поинтересовался:
- А выносить?
Нам пояснили:
- Выносить можно лишь то, что уже съедено...
Мы разошлись по бригадам. Я тут же получил задание. Бригадир сказал мне:
- Пойди в четвертый холодильник. Запомни фамилию - Мищук. Забери оттуда копии вчерашних накладных.
Я спросил:
- А где это - четвертый холодильник?
- За эстакадой.
- А где эстакада?
- Между пищеблоком и узкоколейкой.
Я хотел спросить: "А где узкоколейка?" - но передумал. Торопиться мне было некуда. Найду.
Выяснилось, что комбинат занимает огромную территорию. К югу он тянулся до станции Пискаревка. Северная его граница проходила вдоль безымянной реки.
Короче, я довольно быстро заблудился. Среди одинаковых кирпичных пакгаузов бродили люди. Я спрашивал у некоторых - где четвертый холодильник? Ответы звучали невнятно и рассеянно. Позднее я узнал, что на этой базе царит тотальное государственное хищение в особо крупных размерах. Крали все. Все без исключения. И потому у всех были такие отрешенные, задумчивые лица.
Фрукты уносили в карманах и за пазухой. В подвязанных снизу шароварах. В футлярах от музыкальных инструментов. Набивали ими вместительные учрежденческие портфели.
Более решительно действовали шоферы грузовиков. Порожняя машина заезжала на базу. Ее загоняли на специальную платформу и взвешивали. На обратном пути груженую машину взвешивали снова. Разницу заносили в накладные.
Что делали шоферы? Заезжали на комбинат. Взвешивались. Отгоняли машину в сторону. Доставали изпод сиденья металлический брусок килограммов на шестьдесят. Прятали его в овраге. И увозили с овощехранилища шестьдесят килограммов лишнего груза.
Но и это все были мелочи. Основное хищение происходило на бумаге. В тишине административно-хозяйственных помещений. В толще приходо-расходных книг.
Все это я узнал позднее. А пока что бродил среди каких-то некрашеных вагончиков.
День был облачный и влажный. Над горизонтом розовела широкая дымчатая полоса. На траве около пожарного стенда лежали, как ветошь, четыре беспризорные собаки.
Вдруг я услышал женский голос:
- Эй, раздолбай с Покровки! Помоги-ка!
"Раздолбай" явно относилось ко мне. Я хотел было пройти, не оглядываясь. Вечно я реагирую на самые фантастические оклики. Причем с какой-то особенной готовностью.
Тем не менее я огляделся. Увидел приоткрытую дверь сарая. Оттуда выглядывала накрашенная девица.
- Ты, ты, - я услышал.
И затем:
- Помоги достать ящики с верхнего ряда.
Я зашел в сарай. Там было душно и полутемно. В тесном проходе между нагромождениями ящиков с капустой работали женщины. Их было человек двенадцать. И все они были голые. Вернее, полуголые, что еще страшнее.
Их голубые вигоневые штаны были наполнены огромными подвижными ягодицами. Розовые лифчики с четкими швами являли напоказ овощное великолепие форм. Тем более что некоторые из женщин предпочли обвязать лифчиками свои шальные головы. Так что их плодово-ягодные украшения сверкали в душном мраке, как ночные звезды.
Я почувствовал одновременно легкость и удушье. Парение и тяжесть. Как будто плаваю в жидком свинце.
Я громко спросил: "В чем дело, товарищи?" И после этого лишился чувств.
Очнулся я на мягком ложе из гнилой капусты. Женщины поливали меня водой из консервной банки с надписью "Тресковое филе". Мне захотелось провалиться сквозь землю.То есть буквально сию же минуту, не вставая.
Женщины склонились надо мной. С полу их нагота выглядела еще более устрашающе. Розовые лямки были натянуты до звона в ушах. Голубые штаны топорщились внизу, как наволочки, полные сена. Одна из них с досадой выговорила:
- Что это за фенькин номер? Масть пошла, а деньги кончились?
- Недолго музыка играла, - подхватила вторая, - недолго фрайер танцевал.
А третья нагнулась, выпрямилась и сообщила подругам:
- Девки, гляньте, бруки-то на молнии, как ридикюль...
Тут я понял, что надо бежать. Это были явные уголовницы. Может, осужденные на пятнадцать суток за хулиганство. Или по указу от 14 декабря за спекуляцию. Не знаю.
Я медленно встал на четвереньки. Поднялся, хватаясь за дверной косяк. Сказал: "Мне что-то нехорошо", - и вышел.
Женщины высыпали из сарая. Одна кричала:
- Студент, не гони порожняк, возвращайся!
Другая:
- Оставь болтунчик Зоиньке на холодец!
Третья подавала голос:
- Уж лучше мне, с возвратом. Почтой вышлю. До востребования!
И лишь старуха в грязной белой юбке укоризненно произнесла:
- Бесстыжие вы девки, как я погляжу!
И затем, обращаясь ко мне:
- А ты не смущайся. Не будь чем кисель разливают. Будь чем кирзу раздают!..
Я шел и повторял: "О, как жить дальше? Как жить дальше?.. Нельзя быть девственником в мои годы! Где достать цианистого калия?!.."
На обратном пути я снова заблудился. Причем теперь уже окончательно.
Я миновал водонапорную башню. Спустился к берегу пруда. Оттуда вела тропинка к эстакаде. Потом я обогнул двухэтажное серое здание. Больнично-кухонные запахи неслись из его распахнутых дверей. Я спросил у какого-то парня:
- Что это?
Парень мне ответил:
- Пищеблок..
Через минуту я заметил в траве бурые рельсы узкоколейки. Прошел еще метров тридцать. И тут я увидел моих однокурсников - Зайченко с Лебедевым. Они шли в толпе работяг, предводительствуемые бригадиром. Заметив меня, начали кричать:
- Вот он! Вот он!
Бригадир вяло поинтересовался:
- Где ты пропадал?
- Искал, - говорю, - четвертый холодильник.
- Нашел?
- Пока нет.
- Тогда пошли с нами.
- А как же накладные?
- Какие накладные?
- Которые я должен был забрать у Мищука.
В этот момент бригадира остановила какая-то женщина с портфелем:
- Товарищ Мищук?
- Да, - ответил бригадир.
Я подумал - бред какой-то...
Женщина между тем вытащила из портфеля бюст Чайковского. Протянула бригадиру голубоватую ведомость:
- Распишитесь. Это за второй квартал.
Бригадир расписался, взял Чайковского за шею, и мы направились дальше.
Около высокой платформы темнел железнодорожный состав. Платформа вела к распахнутым дверям огромного склада. Около дверей прогуливался человек в зеленой кепке с наушниками. Галифе его были заправлены в узкие и блестящие яловые сапоги. Он резко повернулся к нам. Его нейлоновый плащ издал шелест газетной страницы. Бригадир спросил его:
- Ты сопровождающий?
Вместо ответа человек пробормотал, хватаясь за голову:
- Бедный я, несчастный... Бедный я, несчастный...
Бригадир довольно резко прервал его:
- Сколько всего?
- По накладным - сто девяносто четыре тонны...Вай, горе мне...
- А сколько не хватает?
Восточный человек ответил:
- Совсем немного. Четыре тонны нс хватает. Вернее, десять. Самое большее - шестнадцать тонн не хватает.
Бригадир покачал головой:
- Артист ты, батя! Шестнадцать тонн глюкозы двинул! Когда же ты успел?
Гость объяснил:
- На всех станциях люди подходят. Наши советские люди. Уступи, говорят, дорогой Бала, немного винограда. А у меня сердце доброе. Бери, говорю.
- Ну да, - кивнул бригадир, - и втюхиваешь им, значит, шестнадцать тонн государственной собственности. И, как говорится, отнюдь не по безналичному расчету.
Восточный человек опять схватился за голову:
- Знаю, что рыск! Знаю, что турма! Сэрдце доброе - отказать не могу.
Затем он наклонил голову и скорбно произнес:
- Слушай, бригадир! Нарисуй мне эти шестнадцать тонн. Век не забуду. Щедро отблагодару тебя, джигит!
Бригадир неторопливо отозвался:
- Это в наших силах.
Последовал вопрос:
- Сколько?
Бригадир отвел человека в сторону. Потом они спорили из-за денег. Бригадир рубил ладонью воздух. Так, будто делал из кавказца воображаемый салат. Тот хватался за голову и бегал вдоль платформы.
Наконец бригадир вернулся и говорит:
- Этому аксакалу не хватает шестнадцать тонн. Придется их нарисовать, ребятки. Мужик пока что жмется, хотя фактически он на крючке. Шестнадцать тонн - это вилы...
Мой однокурсник Зайченко спросил:
- Что значит - нарисовать?
Бригадир ответил:
- Нарисовать - это сделать фокус.
- А что значит - вилы? - поинтересовался Лебедев.
- Вилы, - сказал бригадир, - это тюрьма.
И добавил:
- Чему только их в университете обучают?!
- Не тюрьма, - радостно поправил его грузчик с бородой, - а вышка.
И затем добавил, почти ликуя:
- У него же там государственное хищение в особо крупных размерах!
Кто-то из грузчиков вставил:
- Скромнее надо быть. Расхищай, но знай меру...
Бригадир поднял руку. Затем обратился непосредственно ко мне:
- Техника простая. Наблюдай, как действуют старшие товарищи. Что называется, бери с коммунистов пример.
Мы выстроились цепочкой. Кавказец с шумом раздвинул двери пульмановского вагона. На платформу был откинут трап.
Двое залезли в пульман. Они подавали нам сбитые из реек ящики. В них были плотно уложены темно-синие гроздья.
На складе загорелась лампочка. Появилась кладовщица тетя Зина. В руках она держала пухлую тетрадь, заломленную карандашом. Голова ее была обмотана в жару тяжелой серой шалью. Дужки очков были связаны на затылке шпагатом.
Мы шли цепочкой. Ставили ящики на весы. Сооружали из них высокий штабель. Затем кладовщица фиксировала вес и говорила: "Можно уносить".
А дальше происходило вот что. Мы брали ящики с весов. Огибали подслеповатую тетю Зину. И затем снова клали ящики на весы. И снова обходили вокруг кладовщицы. Проделав это раза три или четыре, мы уносили ящики в дальний угол склада.
Не прошло и двадцати минут, как бригадир сказал:
- Две тонны есть...
Кавказец изредка заглядывал в дверной проем. Широко улыбаясь, он наблюдал за происходящим. Затем опять прогуливался вдоль стены, напевая:
Я подару вам хризантему
И мою пэрвую любов...
Час спустя бригадир объявил:
- Кончай работу!
Мы вышли из холодильника. Бала раскрыл пачку "Казбека". Бригадир сказал ему:
- Восемь тонн нарисовано. А теперь поговорим о любви. Так сколько?
- Я же сказал - четыреста.
- Обижаешь, дорогой!
- Я сказал - четыреста.
- Ладно, - усмехнулся бригадир, - посмотрим. Там видно будет...
Затем он вдруг подошел ко мне. Посмотрел на меня и спрашивает:
- Ты помнишь, Алеша, дороги Смоленщины?
- Что такое? - не понял я.
- Сделай мне, - говорит, - такую любезность. Напомни содержание "Войны и мира". Буквально в двух словах.
Тут я вконец растерялся. Все кругом сумасшедшие. Какой-то непрекращающийся странный бред...
- В чем дело? - спрашиваю уже более резко. -Что такое?
Бригадир вдруг понизил голос:
- Доцент Мануйлов Виктор Андроникович жив еще?
- Жив, - отвечаю, - а что?
- А Макогоненко Георгий Пантелеймонович жив?
- Естественно.
- И Вялый Григорий Абрамович?
- Надеюсь.
- И профессор Серман?
- Да, а что?
- Я у него диплом защищал в шестьдесят первом году.
Я удивился:
- Вы что, университет кончали?
- Имею диплом с отличием.
- Так почему же вы здесь?
- А где же мне быть? Где же мне работать, по-твоему? В школе? Что я там буду воровать, промокашки?! Устраиваясь на работу, ты должен прежде всего задуматься: что, где и как? Что я смогу украсть? Где я смогу украсть? И как я смогу украсть?.. Ты понял? Вот и хорошо. Все будет нормально. К вечеру бабки появятся.
Я вздрогнул при слове "бабки". Бригадир пояснил;
- В смысле - деньги...
Затем он громко крикнул:
- Пошли молотить!
Мы приступили к работе. Теперь в холодильнике происходило нечто еще более странное. Грузчики шли цепочкой от вагона. Один из четверых спешил к весам. Остальные за спиной кладовщицы проносили ящики, не взвешивая.
Бала забеспокоился. Теперь он напевал другую, менее веселую песню:
Я несчастный Измаил,
На копейку бэдный,
Редко кушал, мало пил,
Оттого стал блэдный...
Его благосостояние таяло на глазах. Нарисованные восемь тонн стремительно убывали.
Прошло минут тридцать. Бригадир сказал:
- Двух тонн как не бывало.
Через полчаса объявил:
- Еще две с половиной тонны возвращены социалистическому государству...
Бала не выдержал. Он пригласил бригадира на совещание. Но бригадир сказал:
- Говори открыто, при свидетелях.
Бала с трагической гримасой произнес:
- Ты говорил шестьсот? Рэж меня, я согласен!
- Ладно, - сказал бригадир, - пошли работать. Там видно будет...
Теперь мы снова действовали, как в начале. Ставили ящики на весы. Огибали кладовщицу. Снова клали ящики на весы. Проделывали это три-четыре раза. И лишь затем уносили ящики в склад.
Кавказец наш снова повеселел. С платформы опять доносилось:
Я подару вам хризантему
И мою пэрвую любов...
Прошло еще минут сорок. Бригадир остановил работу. Кладовщица вытащила термос из-за пазухи. Мы вышли на платформу. Бала раскрыл еще одну пачку "Казбека". Бригадир говорит:
- Десять тонн нарисовали.
И затем, обращаясь к восточному человеку
- Ты сказал - шестьсот?
- Я не сказал - шестьсот. Ты сказал - шестьсот Ты взял меня за горло...
- Неважно, - сказал бригадир, - я передумал. Теперь я говорю -восемьсот. Это тебе, батя, штраф за несговорчивость.
Глаза бригадира зло и угрожающе сузились. Восточный человек побагровел:
- Слушай, нет таких денег!
- Есть, - сказал бригадир.
И добавил:
- Пошли работать.
И мы снова проносили ящики, не взвешивая. Снова Бала мрачно напевал, гуляя вдоль платформы:
Я несчастный Измаил,
На копейку бэдный...
Затем он нс выдержал и сказал бригадиру:
- Рэж меня - я согласен: плачу восемьсот!
И опять мы по три раза клали ящики на весы. Снова бегали вокруг кладовщицы. Снова Бала напевал:
Я подару вам хризантему...
И опять бригадир Мищук сказал ему:
- Я передумал, мы хотим тысячу.
И Бала хватался за голову. И шестнадцать тонн опять превращались в девять. А потом - в четырнадцать. А после этого - в две с четвертью. А потом опять наконец - в шестнадцать тонн.
И с платформы доносилось знакомое:
– Я подару вам хризантему...
А еще через пять минут звучали уже другие и тоже надоевшие слова:
– Я несчастный Измаил...
Начинало темнеть, когда бригадир сказал в последний раз:
- Мое окончательное слово - тысяча шестьсот Причем сейчас, вот здесь, наличными... Отвечай, чингисхан, только сразу - годится?
Гортанно выкрикнув: "Зарэзали, убили!" - Бала решительно сел на край платформы. Далее - ухватившись за подошву ялового сапога, начал разуваться. Тесная восточная обувь сходила наподобие змеиной кожи. Бала стонал, извлекая рывками жилистые голубоватые ноги, туго обложенные денежными купюрами. Отделив небольшую пачку сторублевок, восточный человек шепнул:
- Бери!
Затем он вновь укутал щиколотки банкнотами. Закрепил их двумя кусками розового пластыря. Опять натянул сапоги.
- Где твой "Казбек"? - нахально спросил бригадир.
Восточный человек с неожиданной готовностью достал третью пачку. Обращаясь к бригадиру, вдруг сказал.
- Приезжай ко мне в Дзауджикау. Гостем будешь. Барана зарэжу. С девушкой хорошей тебя позннакомлю...
Мищук передразнил его:
- С бараном познакомлю, девушку зарежу... Какие там девушки, батя? У меня старшая дочь - твоя ровесница...
Он подозвал тетю Зину. Дал ей сто рублей, которые она положила в термос. Затем дал каждому из нас по сотне.
Бала хотел обнять его.
- Погоди, - сказал бригадир.
Затем порылся в груде брошенной одежды. Достал оттуда бюст Чайковского. Протянул его восточному человеку.
- Это тебе на память.
- Сталин, - благоговейно произнес восточный человек.
Он приподнял зеленую кепку с наушниками. Хотел подарить ее бригадиру. Потом заколебался и смущенно выговорил:
- Не могу. Голова зябнет...
В результате бригадиру досталась еще одна пачка "Казбека".
Бала шагнул с платформы в темноту. Из мрака в последний раз донеслось знакомое:
Я подару вам хризантему...
- До завтра, - сказал нам бригадир...
А закончился день самым неожиданным образом. Я подъехал к дому на такси. Зашел в телефонную будку. Позвонил экстравагантной замужней женщине Регине Бриттерман и говорю:
- Поедем в "Асторию".
Регина отвечает:
- С удовольствием. Только я не могу. Я свои единственные целые колготки постирала. Лучше приходите вы ко мне с шампанским... Лялик в Рыбинске, -добавила она.
Ее пожилого тридцатилетнего мужа звали детским именем Лялик. Он был кандидатом физико-математических наук...
В тот день я стал мужчиной. Сначала вором, а потом мужчиной. По-моему, это как-то связано. Тут есть, мне кажется, над чем подумать.
А утром я занес в свой юношеский дневник изречение Хемингуэя:
"Если женщина отдается радостно и без трагедий, это величайший дар судьбы. И расплатиться по этому счету можно только любовью..." Что-то в этом роде.
Откровенно говоря, это не Хемингуэй придумал. Это было мое собственное торжествующее умозаключение. С этой фразы началось мое злосчастное писательство. Короче, за день я проделал чудодейственный маршрут: от воровства - к литературе. Не считая прелюбодеяния...
В общем, с юностью было покончено. Одинокая, нелепая, безрадостная молодость стояла у порога.

պուլպուլակ դառեք

ես ուզում եմ, որ քաղաքում ջիպազգի ու գեղցի աննասուններն իրենց տավարի ուղեղին համապատասխան` քաղաքի մեջ 100կմ/ժամ արագությամբ մեքենա քշելով ու հետիոտնի կանաչ լույսի ժամանակ "մեծահոգաբար" ճանապարհ տալով` շատ շուտ դառնան պուլպուլակ...որովհետև էդ տեսակ բոզի "տղեքը" ավելի շուտ թուլեքը ապրելու իրավունք չունեն

Friday, February 26, 2010

Respect: McCartney: And I love her

I give her all my love
That's all I do
And if you saw my love
You'd love her too
I love her

She gives me everything
And tenderly
The kiss my lover brings
She brings to me
And I love her

A love like ours
Could never die
As long as I
Have you near me

Bright are the stars that shine
Dark is the sky
I know this love of mine
Will never die
And I love her

Bright are the stars that shine
Dark is the sky
I know this love of mine
Will never die
And I love her

կինո մոսկվայի ամառայինը

Բայց ինչ խավարամիտ ազգ ենք էլի ֆսյօ տակի...լեզվի ինստիտուտը քանդեցին` մայր աթոռի մաֆիոզներին ու լրբազանին պալատ սարքեն, կինո մոսկվայի ամառայինը` էլի դրանց շայկին:
Հա հասկացանք լավ չի եղել որ եկեղեցին քանդվել ա, ու կինո մոսկվան ա կառուցվել, մանավանդ մեջը լիքը լավ որմնանկարներ են եղել (Էսօր իմացա որ դրանք փրկված են ու պատմության թանգարանում են:-)
Ես բնավ եկեղեցի քանդելու կողմնակից չեմ, բայց ավելի լավա եկեղեցի քանդեն ու կինոթատրոն ու դպրոց սարքեն (Չարենցի դպրոցն էլ ա եկեղեցու տեղում) 
քան թե քանդեն ակադեմիայի լեզվի ինստիտուտի շենքը ու մի հերթական տավարի ցավ եկեղեցի սարքեն: Էսօր իմացա, որ Աննա Տեր-Ավետիքյանը`լեզվի ինստիտուտի ճարտարապետը այսօր կենդանի է ու ապրում է Երևանում ու 102 տարեկան է ու իրեն չեն ասել, որ իր կառուցած շենքը քանդված է...
Մթոմ էն ռասիայի դիմացի էշություն լուսավորիչը քիչ ա, մի հատ էլ առանձին պալատ ա պետք ձերդ մեծություն ամենայն մաֆիոզ կաթողիկին:
Էն գողտրիկ եկեղեցին 16-17-րդ դարերի` աբովյան - սայաթ նովա անկյունի ուզում են պախկվացնեն կզցնեն, տեղում կաթողիկի նստավայր - պալատ սարքեն...
ողբամ զքեզ հայոց մայրաքաղաք
..............Էշմիածին սուրբ ես մեզ համար................

«Անիմաստ, անտրամաբանական եմ համարում նոր եկեղեցու կառուցումը»,- այսպես արձագանքեց Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության տնօրեն, հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանը կառավարության ընդունած այսօրվա որոշմանը, ըստ որի` «Մոսկվա» կինոթատրոնի ամառային դահլիճի շենքի զբաղեցրած հողատարածքը անհատույց` սեփականության իրավունքով պետք է օտարվի Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնին` նախկինում խորհրդային իշխանության կողմից քանդված Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցու տեսքով համապատասխան տեղում նոր եկեղեցի կառուցելու համար: Ըստ նրա, անտրամաբանությունը կայանում է նրանում, որ այդ տեղից ուղիղ մեկ փողոց ներքև (վերև` Ա.Պ.) գտնվում է Կաթողիկե եկեղեցին (ամառային դահլիճը`Աբովյան 18 հասցեում է, իսկ Կաթողիկեն` Աբովյան-Սայաթ-Նովա խաչմերկում): «Այդտեղ նաև կառուցելու են Սուրբ Աննա եկեղեցին: Մենք նույնիսկ այդ անունով սուրբ չենք էլ ունեցել»,- ասաց ճարտարագետը: Հիշեցնենք, որ նախորդ տարվա հուլիսին տեղի է ունեցել Սուրբ Կաթողիկե եկեղեցու հարակից Սուրբ Աննա եկեղեցու և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի երևանյան նստավայրի հողօրհնեքի արարողությունը: «Հերթական խավարի օջախն է լինելու»,- Panorama.am-ին ասաց Սամվել Կարապետյանը:
 

Thursday, February 25, 2010

կարոտ` բեսամփթ ու սխտորաչափ

չնայած կարոտելու ժամանակ չունեմ ու քիթս էլ չեմ սրբում` էնքան չունեմ ժամանակ, բայց ամունամենավնիվ քեզ բեսամփթ ու սխտորաչափ կարոտել եմ ... :-)

Wednesday, February 24, 2010

եսամփոփ

...եսամփոփի պես աղջիկ

դառը նարինջ աչքերով...


(եսամափոփ = եսասեր+ինքնամփոփ)

Sunday, February 21, 2010

ծխամորճս բալենու փայտից

արդեն ունեմ բալենու փայտից մուգ կարմիր ծխամորճ ու թութուն եմ ծխում...
Cavendish Black

հուշարձանաՑՓՆ

-->
Երկրաբանական հուշարձաններ
1.«Տափակ Բլուր» լիպարիտային գմբեթԱրագածոտնի մարզ, Արեգ գյուղից 2.0 կմ հվ-արմ
2.«Բազալտե արև», եզակի ճառագայթաձև անջատում Արագածոտնի մարզ, Բյուրական գյուղից 7 կմ հս, Արխաշան գետի ձախափնյա մասում Ամբերդ ամրոցի մոտ
3.«Տատիկ» քարե բնական քանդակԱրագածոտնի մարզ, Դաշտադեմ գյուղի հվ-արլ եզրին
4.«Փոքր Արտենի» հրաբուխ Արագածոտնի մարզ, Բարոժ գյուղից 2.5 կմ հվ-արմ
5.«Քարե կարկուտ» տեքստուրային առանձնահատուկ ներփակումներ Արագածոտնի մարզ, Սարալանջ գյուղից մոտ 3.0 կմ հս-արմ
6.Արայի լեռան խառնարանը Արագածոտնի մարզ, Արտաշավան գյուղից 6 կմ հս-արլ
7.«Անանուն» ժայռ-մնացուկներԱրագածոտնի մարզ, Սարալանջ գյուղից 4.5 կմ հվ-արմ, Արայի լեռ, հրաբխի հարավային լանջերին
8.«Անանուն» էրոզիոն աշտարակ Արագածոտնի մարզ, Սարալանջ գյուղից 4 կմ արմ, Արայի լեռան հրաբխի խառնարանում
9.«Չինգիլային դաշտ» քարե կուտակումներԱրագածոտնի մարզ, Քուչակ գյուղից մոտ 1.5 կմ հս-արմ, «Էլոյի բերդ» տանող ճանապարհին 10.«Մեծ Արտենի» էքստրուզիվ կոնԱրագածոտնի մարզ, բնապատմական համալիր Մեծ Արտենի (2047մ) լեռ, քարեդարյան (օլիգոցեն) հասակի եզակի հնագիտական հուշարձաններ
11.«Յախշխան» քարանձավԱրարատի մարզ, Վեդի քաղաքից մոտ 20 կմ հս-արլ, Ուխտուակունք գետի աջ ափին, Դարբանդ գետի հետ միախառնման տեղից 08 կմ հոսանքով վեր, 40 մ գետի հունից բարձր, ծ.մ-ից 2100 մ բարձրության վրա
12.«Դաշտաքար» քարանձավԱրարատի մարզ, Դաշտաքար գյուղից 02 կմ հվ, Անահավատքար լեռան հս լանջին, հիմքից 400 մ բարձրության վրա
13.«Խոր հոր» անձավային համակարգ Արարատի մարզ, Շաղափ գյուղից 3 կմ հս-արլ, ծ.մ-ից 2200 մ բարձրության վրա
14.«Անանուն» շերտավոր նստվածքներԱրարատի մարզ, Տիգրանաշեն-Պարույր Սևակ գյուղերի ճանապարհի 17-րդ կմ-ի վրա
15. «Անանուն» անտիկլինալ ծալքԱրարատի մարզ, Երևան-Մեղրի խճուղու 81-րդ կմ (Տիգրանաշեն-Պարույր Սևակ հատվածի 15-րդ կմ)
16. «Անանուն» ծալքավոր ստրուկտուրաԱրարատի մարզ, Երևան-Մեղրի խճուղու 81-րդ կմ (Տիգրանաշեն-Պարույր Սևակ հատվածի 15-րդ կմ)
17. «Անանուն» ծալքագոյացման մերկացումԱրարատի մարզ, Ուրցաձոր գյուղից 4,5 կմ դեպի հս, Վեդի գետի աջ ափին
18.«Հորթունի» բրածո ֆլորա Արարատի մարզ, Զանգակատուն գյուղից 8 կմ հս-արլ
19.«Ջերմանիսի» բրածո ֆլորաԱրարատի մարզ, Ուրցաձոր գյուղից մոտ 20 կմ գետի հոսանքով վեր, նախկին Ջերմանիս գյուղատեղիի մոտակայքում
20.«Վեդի գետի ավազանի» բրածո ֆաունա Արարատի մարզ, Վեդի գետի ավազան, Ուրցաձոր գյուղից 15 կմ հս-արլ
21.«Սևկատար» հրաբուխ Գեղարքունիքի մարզ, Գավառ քաղաքից 20 կմ արլ
22.«Աժդահակ» հրաբուխ Գեղարքունիքի մարզ, Գավառ քաղաքից 25 կմ հվ-արմ
23.«Անանուն» ծալքավորումԳեղարքունիքի մարզ, Սևանա լճի հս-արլ ափին, երկաթուղու պաստառի հատվածում, Սևան քաղ. մոտ 45 կմ հեռավորության վրա
24.«Քարե ծով» քարացրոններ (չինգիլներ) Գեղարքունիքի մարզ, Լճաշեն գյուղից 1 կմ դեպի խարամային քարհանք
25.«Անանուն» հրաբխային արտահայտված շերտավորություն Գեղարքունիքի մարզ, Լճաշեն գյուղից 1 կմ հվ, հրաբխային խարամների գործող քարհանքի մոտ
26.«Արմաղան» հրաբուխ Գեղարքունիքի մարզ, Մադինա գյուղից 3.5 կմ արմ
27.«Հայրավանք» բրածո ֆաունաԳեղարքունիքի մարզ, Հայրավանք գյուղից 2-3 կմ հս-արլ
28.«Անանուն» զոլավոր դայկաներԼոռու մարզ, Լալվար գետի կիրճ
29.«Անանուն» դայկաների համակարգԼոռու մարզ, Գարգառ գյուղից 5 կմ հվ, Պուշկինի լեռնանցքի մոտ
30.«Գետնազաղա» անձավային թունելԼոռու մարզ, Լոռիբերդ գյուղից 2 կմ հվ-արլ, Ձորագետի ձախ ափին, հունից 40մ բարձրության վրա
31.«Անանուն» խզվածքներ Կոտայքի մարզ, Եղվարդ ավանից հվ, ավազահանքի մոտ
32.Թագավորանիստ խարամային կոնի պեմզաների և խարամների կոնտակտԿոտայքի մարզ, Եղվարդ քաղաքից 3.5 կմ դեպի հարավ
33.«Թագավորանիստ» խարամային կոնԿոտայքի մարզ, Եղվարդ ավանից 3 կմ հվ, Աշտարակ տանող խճուղու ձախ կողմում 34.«Պեռլիտե փիղ» քարե քանդակԿոտայքի մարզ, Չարենցավան քաղաքից 2 կմ հվ, քարահանքի մոտ
35.«Անանուն» բյուրեղային թերթաքարերի ու վերին կավճի կրաքարերի կոնտակտԿոտայքի մարզ, Բջնի գյուղի արևմտյան ծայրամասում
36.«Ծակ քար» բնական թունելԿոտայքի մարզ, Բջնի գյուղի մատույցներում, Հրազդան գետի ձախ ափին
37.«Բազալտե երգեհոն» սյունաձև բազալտներԿոտայքի մարզ, Գառնի գյուղից մոտ 1.0 կմ հվ-արլ, Ազատ գետի կիրճում
38.«Անանուն» քարայր սյունաձև բազալտներումԿոտայքի մարզ, Գառնի գյուղից մոտ 1,0 կմ հվ-արլ, Ազատ գետի կիրճում 39.«Անանուն» լանջային էրոզիաԿոտայքի մարզ, Ազատ գետի աջակողմյան ափերին
40.«Անանուն» լավային ծալքեր Կոտայքի մարզ, Գառնի գյուղից մոտ 1.0 կմ հվ-արլ, Ազատ գետի կիրճում
41.«Անանուն» խորշերԿոտայքի մարզ, Գողթ գյուղից մոտ 3.0 կմ հս-արլ
42.«Հատիս» հրաբուխ Կոտայքի մարզ, Զովաշեն գյուղից 2.0 կմ արմ
43.«Ավազան» հրաբխային գմբեթԿոտայքի մարզ, Կարենիս (Գյումուշ) գյուղից 1.5 կմ հս-արլ
44.«Գյումուշ» հրաբխային գմբեթ Կոտայքի մարզ, Կարենիս (Գյումուշ) գյուղից 0.5 կմ հս-արլ
45.«Անանուն» ապարների բնորոշ մերկացումԿոտայքի մարզ, Նուռնուս գյուղի և Գյումուշ ՀԷԿ-ի միջև
46.«Անանուն» օբսիդիանի ելքեր Կոտայքի մարզ, Ջրաբեր գյուղից մոտ 1.5 կմ հս-արմ, Երևան-Սևան խճուղու աջ կողմում
47.«Անանուն» քարե կուտակումներ Կոտայքի մարզ, Քաղսի գյուղի հվ-արմ եզրին, Հրազդանի կիրճում
48.«Գութանասար» հրաբուխ Կոտայքի մարզ, Ֆանտան գյուղից 3 կմ հվ
49.«Լեռնահովիտ» քարային կուտակումներԿոտայքի մարզ, Ֆանտան գյուղից 4-5 կմ հվ-արլ, «Թեզխարաբ» գյուղատեղիի մոտ 50.«Ձորաղբյուրի» (Մանգյուսի) բրածո ֆլորա Կոտայքի մարզ, գյուղ Ձորաղբյուր
51.«Ամասիայի» քարանձավՇիրակի մարզ, Ամասիա գյուղից 1.5 կմ արլ, Ախուրյան գետի կիրճի աջ ափին, նրա հունից 80 մ բարձրության վրա, ծ.մ-ից 2000 մ բարձրության վրա
52.«Կրիա» քարե բնական քանդակՇիրակի մարզ, Երևան-Գյումրի խճուղու ձախ կողմում, Լանջիկ և Մարալիկ բնակավայրերի միջև
53.«Սատանա» բնական քանդակՍյունիքի մարզ, Գորիս քաղաքից մոտ 1,0 կմ հս-արլ, Գորիս-Ստեփանակերտ խճուղու ձախ կողմում
54.«Անանուն» ժայռ-մնացուկներըՍյունիքի մարզ, Գորիս քաղաքի շրջակայքում
55.«Անանուն» ռելիեֆի փոքր ձևերՍյունիքի մարզ, Սիսիան քաղաքի հս-արլ եզրին
56.«Անանուն» ռելիեֆի փոքր ձևերՍյունիքի մարզ, Քաջարանի հանքային ջրի աղբյուրից հս-արլ, Ողջի գետի ձախ ափին
57.«Մալևի ինտրուզիա» ներժայթուկՍյունիքի մարզ, Մեղրիի ենթատարածք, Ալդարա գյուղից մոտ 1-1,5 կմ հս, լքված Մալև գյուղի մոտ
58.«Անանուն» ապարների մերկացումներՍյունիքի մարզ, Երևան-Սիսիան խճուղու 180-181 կմ-ի ձախ և աջ կողմերում
59.«Խորձոր» V-աձև կիրճՍյունիքի մարզ, Խնածախ գյուղից 1.5-2.0 կմ հս-արլ
60.«Անանուն» էրոզիոն ռելիեֆՍյունիքի մարզ, Խնածախ գյուղից 2,5 կմ հս-արլ, Լաչին տանող ճանապարհի ձախ կողմում
61.«Անանուն» սյունաձև բազալտներ Սյունիքի մարզ, Հալիձոր գյուղից 2 կմ արմ, Որոտանի կիրճում
62.«Անանուն» ապլիտային դայկաներՍյունիքի մարզ, Կապան քաղաքից 30-35 կմ հվ
63.«Հերթ» որմնաքանդակ Սյունիքի մարզ, Սիսիան քաղաքից 3 կմ հս-արմ, «Շաքի» ջրվեժի մոտ
64.«Փղի ճտեր» որմնաքանդակՍյունիքի մարզ, Կապան քաղաքից մոտ 25 կմ հվ, «Շիկահող» պետարգելոց տանող ճանապարհին 65.«Անանուն» սյունաձև բազալտներՍյունիքի մարզ, Որոտան գյուղի հվ-արմ եզրին66.«Անանուն» սյունաձև բազալտներՍյունիքի մարզ, Որոտան գյուղի հվ-արմ եզրին
67.«Շիշքար ( ԲուղաքարդայկաՍյունիքի մարզ, Բուղաքար գետի աջ և ձախ կողմերում
68.«Անանուն» բուրգանման մնացուկներՍյունիքի մարզ, Վերիշեն գյուղից 2 կմ հս, Գորիս-Խոզնավար ճանապարհի ձախ կողմում
69.«Սատանի կամուրջ» բնական կամուրջ Սյունիքի մարզ, Տաթև գյուղից 2,5 կմ հս-արլ
70.«Բնական թունել»Սյունիքի մարզ, Քարահունջ գյուղի մոտ, Գորիս-Կապան խճուղու վրա
71.«Ագարակի» բրածո ֆլորաՍյունիքի մարզ, Ագարակ քաղաք
72.«Շամբի» բրածո ֆլորա և ֆաունաՍյունիքի մարզ, Շամբ գյուղից 500 մ հյուսիս-արևմուտք, Որոտան գետի ձախ ափին, 1300 մ բարձրության վրա
73.«Բլրաբերդ» հրաբխային գմբեթՎայոց ձորի մարզ, Եղեգնաձոր-Վայք ճանապարհի աջ կողմում
74.«Սատանայի աշտարակ» սյունաձև բազալտներՎայոց ձորի մարզ, Վայք-Ջերմուկ հին ճանապարհին, Արփա գետի կիրճում 75.«Բախտի կամար» բնական քարե թունելՎայոց ձորի մարզ, Ջերմուկ քաղաք, Արփա գետի կիրճում
76.«Անանուն» որմնաքանդակներ Վայոց ձորի մարզ, Երևան-Գորիս խճուղու ձախ կողմում, Ջերմուկ տանող ճանապարհից 44 մ դեպի Գորիս
77.«Անանուն» լավային ծալքեր Վայոց ձորի մարզ, Ջերմուկ քաղաքից 5 կմ հվ-արլ
78.«Վարդան Մամիկոնյան» քարե քանդակ Վայոց ձորի մարզ, Կեչուտի ջրամբարից 2 կմ հվ, Արփա գետի կիրճում, Վայք-Ջերմուկ հին ճանապարհին
79.«Ցիցքար» ժայռագագաթՎայոց ձորի մարզ, Վայք քաղաքից 0.5 կմ հս-արմ
80.«Տորք Անգեղ» քարե քանդակՎայոց ձորի մարզ, Ագարակաձոր գյուղից 1.5 կմ հվ-արլ «Անապատ» վայրում
81.«Սֆինքս» քարե քանդակՎայոց ձորի մարզ, Ագարակաձոր գյուղ, Գրավ գետի կիրճում
82.«Սպիտակ քար» ժայռ մնացուկՎայոց ձորի մարզ, Աղավնաձոր գյուղից 3 կմ հս-արմ, Աղավնաձոր-Ելփին ճանապարհի աջ կողմում
83.«Անանուն» տեկտոնական խախտումՎայոց ձորի մարզ, Արենի գյուղի արլ մասում, Արփա գետի ձախ ափին
84.«Պահակային աշտարակ», էրոզիոն ժայռ-մնացուկ Վայոց ձորի մարզ, Վայք-Ջերմուկ հին ճանապարհին, Արփա գետի կիրճում, Գնդեվազ գյուղի դիմաց
85.«Անանուն» դայկաՎայոց ձորի մարզ, Գնդեվազ գյուղից 1-1.5կմ հս-արլ, Արփա գետի կիրճում, Վայք-Ջերմուկ հին ճանապարհին
86.«Անանուն» դայկաներՎայոց ձորի մարզ, Գնդեվազ գյուղից 4 կմ հս-արլ, Արփա գետի կիրճում, Վայք-Ջերմուկ հին ճանապարհին
87.«Անանուն» սյունաձև անջատմամբ բազալտներՎայոց ձորի մարզ, Գոմք գյուղի հս-արլ մասում, ձորակի աջ կողմում
88.«Անանուն» դայկաՎայոց ձորի մարզ, Ելփին գյուղի հվ եզրին 89.«Անանուն» խզվածքային կառուցվածքՎայոց ձորի մարզ, Ելփին գյուղի արևմտյան ծայրամասում
90.«Անանուն» քարե քանդակներՎայոց ձորի մարզ, Խնձորուտ գյուղից 2.0 կմ հս, Զառիթափ-Խնձորուտ ավտոճանապարհի երկու կողմում
91.«Վայոցսար» (Դալիկ) հրաբուխ Վայոց ձորի մարզ, Կարմրաշեն գյուղից 3.0կմ հվ-արմ
92.«Անանուն» լավային հոսք Վայոց ձորի մարզ, Շատին գյուղից 0.5 կմ արլ
93.«Անանուն» դայկայանման մարմինՎայոց ձորի մարզ, Վերնաշեն գյուղից հս
94.«Ղոթուրվանի» բրածո ֆլորաՎայոց ձորի մարզ, Գետիկվանք գյուղից 3 կմ հս-արլ, 2240 մ բարձրության վրա
95.«Ազատեկի» բրածո ֆլորա Վայոց ձորի մարզ, Ազատեկ գյուղի մոտ
96.«Մոլլաքար» ժայռՏավուշի մարզ, Իջևան քաղաքից մոտ 10 կմ հվ-արմ, Իջևան-Երևան խճուղու ձախ կողմում
97.«Անանուն» պլագիոգրանիտներ Տավուշի մարզ, Բերդ ավանից 6.5 կմ հվ-արմ, անտառտնտեսության մոտ
98.«Անանուն» դայկայանման մարմիններՏավուշի մարզ, Բերդ ավանի հս-արմ եզրին
99.«Անանուն» փոխակերպարային (մետամորֆիզացված) թերթաքարերՏավուշի մարզ, Հախում գետի վերին հոսանքում, Բերդ քաղաքից մոտ 20 կմ հվ-արմ
100.«Կալաքար» լեռՏավուշի մարզ, Ծաղկավան գյուղից 1.5 կմ հվ
101.«Անանուն» սյունաձև էքստրուզիվ մարմին` նեկկՏավուշի մարզ, Ծաղկավան գյուղից 2 կմ հվ 102.«Անանուն» դայկայանման մարմիններՏավուշի մարզ, Նավուր գյուղից 1.5 կմ հվ-արլ, Տավուշ գետի ձախ վտակի հովտում
103.«Փայտասար» քարանձավների համալիր Տավուշի մարզ, Կողբ գյուղից 4 կմ հարավ
104.«Անանուն» կվարցային դիորիտներ և գաբրո-դիորիտներՏավուշի մարզ, Նավուր գյուղից 1.5 կմ հվ-արլ, Տավուշ գետի կիրճի աջ լանջին
105.«Անանուն» շերտագրական մերկացումՏավուշի մարզ, Չինչին գյուղի հվ-արլ եզրին
106.«Անանուն» սանդղափուլ քարափներՏավուշի մարզ, Չինչին գյուղից 2.0 կմ հվ-արմ
107.«Օձաքար» լեռնագագաթՏավուշի մարզ, Պառավաքար գյուղից 3 կմ հս-արմ, Վաղաշեն տանող ճանապարհի աջ կողմում
108.«Անանուն» սյունաձև բազալտներՔ. Երևան, Հրազդանի կիրճի ձախափնյա մասում, Սբ Սարգիս եկեղեցու մոտ
109.«Անանուն» սյունաձև բազալտներՔ. Երևան, Հրազդանի կիրճի ձախափնյա մասում մանկական ե)գ տանող թունելի արմ ճակատամուտքի մոտ




նշագրեր /// պիտակներ

DIY (6) handmade (2) ImYerevan.com (4) lifehack (1) no comment (1) Re:Post: (9) Respect: (42) SOS (1) Довлатов (7) СССР (8) ազգային ներկապնակ (32) ազգային-ազատագրական (10) ազգի թերմացք (17) ակնարկ (4) ամառային դահլիճ (6) ամփոփում (9) անկախություն (3) աննամուս (1) անՆասուն (5) Արթուր Մեսչյան (13) արձակ (24) արձակոտն (25) արվեստ (4) արտատպում (26) բանավեճ (1) բելի վաստակ (16) բլՕգ (2) բնապահպանական (21) Գառնի (5) գիրք (7) գրականություն (5) Դովլաթով (4) եկեղեցի (5) եղեռն (4) երաժշտություն (36) երգիծահումոր (28) ԵՐԵՎԱՆ ամսագիր (3) Երևան (36) Երվանդ Քոչար (1) Զորաց քարեր (4) Զվարթնոց (2) էսսե (1) Թամանյան (9) թատրոն (2) թարգմանություն (10) թուքումուր (63) ինֆոգրաֆիկա (2) Լավ էլի (1) Լեռ Կամսար (4) լիկ.բեզ (9) լորամրգի (1) լուսանկար (16) լուսանկարչություն (13) կայք (1) կիսամարաթոն (2) համերգ (2) հայոց լեզու (11) հեղափոխություն (10) Հին Երևան (13) հնագիտություն (2) հոդված (3) հուշարձան (4) ճանապարհորդական (35) ճարտարապետություն (15) մանիֆեստ (4) մշակույթ (4) մոբիլոգրաֆիա (31) մոտո (5) մուլտֆիլմ (1) մտավորական (7) նամակագրություն (1) նոթեր (55) ոսկե ծիրան (5) ոտանավոր (8) որմզդեղն (6) ուժըսի նաշէվա գառադկա (17) պարապ-սարապ (14) պեղումներ (1) պոռնո (1) ռազմահայրենասիրական (3) Ռաֆայել Իսրայելյան (1) ռետրո (1) ռոք (3) Սարոյան (6) սոցիալական (16) սոցռեալիզմ (1) սփյուռքահայ նեգռ (4) սֆաթադավթար (1) Վրաստան (2) տեսանյութ (6) տրամվայ (1) քաղաք (9) քաղաքացի պոետ (1) քարտեզ (1) ֆիլմ (61) ֆոլկլոր (1) ֆոտոպատմություն (14)