ֆրեշ սուպերմարկետի դիմացը

Լավ ես ինչքան զարմանամ ես քաղաքի "տերերի" վրա: Բուզանդ ու Արամ փողոցները հատեցին Մաշտոցն ու դարձան Կարեն Դեմիրճյան պողոտա ու մինչև Մանկական այգու թունելները հնուց մնացած այգի էր շատրվաններով, որ հիմա զիբիլանոց ա, էն վերջերում էլ` բոմժանոց, ու գիշերով քանդում են էդ շատրվանը որ իրանց ջոգելով փաստի առաջ կանգնացնեն ու մի երկու կոպեկ տալով իրանցով անեն: Էդ նման էր էն բանին, երբ Չարենցի թանգարանի վերևի հարկում ռեմոնտ էին անում ու ասում` "մեր տանձին չի" որ ներքևում թանգարան կա...

Լուսանկարը` chi.am

նամակներ 2007-ից ու 2008-ից

/ n.letter.1 /
Արձագանքներ

Օդում անշարժ կախված ալբատրոսի վրայով
Ու խորը գլորվող ալիքների մեջ
Կորալային քարանձավների լաբիրինթներում
Հեռավոր մակընթացության արձագանքը
Վազեց ավազների վրայով
Կանաչ է ամենն ու խորքը օվկիանոսի

Եվ ոչ ոք չի ասի թե որտեղ է ցամաքը
Եվ ոչ ոք չգիտի տեղն այդ որտեղի
Բայց ինչ-որ մի բան կշարժվի ու ինչ-որ մի բան կփորձի
Ու կսկսի մագլցել ուղղությամբ լույսի

Օտարներ են անցնում փողոցներում
Հուսալով հանդիպել երկու առանձին հայացքներով
Եվ ես դու եմ և այն ինչ ես տեսնում եմ ես եմ
Եվ ափն իմ ծովի կշոշափի քո ձեռքը
Ու կօգնես հասկանալ ինձ

Եվ ոչ ոք չի կանչի մեզ արևածագին
Եվ ոչ ոք չի ստիպի փակել մեր աչքերը
Ոչ ոք չի խոսի ու չի փորձի սավառնել շուրջը արևի

Անամպ երկինք ամեն օր դու ընկնում ես իմ արթուն աչքերի առջև
Կանչելով ինձ արթնանալ
Եվ պատի ու պատուհանի միջով
Գալիս են արևալույսի թևերի
Միլիոնավոր պայծառ մունետիկներն առավոտվա

Եվ ոչ ոք չերգեց ինձ քնաբեր
Եվ ոչ ոք չստիպեց փակել իմ աչքերը
Եվ ես բացեցի լայն պատուհաններն
Ու սողացի դեպի քեզ երկինքների միջով:

փինք ֆլոյդ

Խտացված ձայներ բարձրախոսներից լուսնի մութ կողմը լավագույն սկավառակ բոլոր ժամանակների ու քաղաքակրթությունների վինիլային ու վանիլային հավելանյութերով բացվող շապիկ սրտի բաբախումով սկսվեց օրը օդը ներս քաշի խորը ավելի խորը հեռացիր բայց մի լքիր ինձ, ընտրիր նավակը քո ժպիտներ արցունքներ նապաստակներ հասիր արևին հիմարի մեկը երկուսը երրորդը 25 միլիոն ժամանակները գնացին վազիր որ հասնես սերունդ թող ում է պետք քո մասին արձան կկանգնեցնեն կամ կպառկեցնեն սպիտակ սավանով ծածկված իբր թե անկողնում ես մերկ եմ: Մի օր կտեսնես 10 տարին մեջքիդ ետևում է արի չվիճենք էլի վեց լարանի նյարդալարը միշտ հոգնակի թվականներ 1973-ին ստեղծվեց կլսես անընդհատ ասեղը կմաշվի նվագարկչի մեր մահը եկել է կարծես մի այլ բան էի ասելու:
Անցար չբարևեցիր ջհանդամը թե չբարևեցիր Լինկոլնի անվան զբոսայգում սողա հորիզոնական դիրքով մի կերպ ակնոցն արևային մազարմատներն ու նարնջագույն շալվարը 40 տարեկան տիկնոջ լայնածավալ վարտիք ու քայլվածք ներելու կարիք չկա հեծանվահրապարակում ուղղահայաց օդապարիկ փայտե հիմնակմախքով, որը հետո դարձավ թուր` ածելիներով:
Նույնիսկ եթե չլինես իմը (բայց ինչու պետք է իմը լինես) ես երևի կտառապեմ չգիտեմ, բայց քեզ մի այլմարդկային տեսակով եմ սիրում, չէ քեզ չեմ սիրում չէ որ ես քեզ չեմ ճանաչում դեռ փորձում եմ քեզ ճանաչել, իսկ դու ինձ (ճանաչում ես թե սիրում) չէ հա… Այսօր սեպտեմբերն է քսաներկուսի էլ չենք տեսնի մենք իրար, այսինքն ես քեզ չէ բայց մի օր իրար հետ սիգար ենք ծխելու
Արեգակը կարմիր արեգակը անցյալում բարևում եմ քեզ տեսնել չեմ ուզում կարող հայացքդ քայլվածքդ նայվածքդ կոշկակարի տնակի բարդույթ վերջույթ հետույթ քո մասին կարող եմ գրել գրքեր մի ութ հատ առաքյալ ավետարանիչ խաչքարային մշակույթ ուր են տանում քայլերն այսքո ինչ լավն է էս թանաքը գիտես հիմա նայում եմ քո նկարին չտխրես երբեք ու չարտասվես ժպիտը քո ինձ տապալեց գետնին ցեխերի ու փոշու մեջ ես եմ քո հավատարիմ ընկերը, չհավատաս էլի կխաբեմ անընդհատ կխաբեմ, գիտես էսքանը որ գրում եմ չեմ մտածում ինքն իրեն գրվում է այ հիմա քեզ հիշեցի չես վախենում դու իմ բառերից այ մեղապարտ դու անմեղ ես բայց քո մասին երազ չտեսա երազներս վերջացել են ու վերջացան վերջին երազս ու չերազս քո մասին էր սև ու սպիտակ ավելի լավն ես ես քեզ սիրեցի սև ու սպիտակային տեսակներով Աբովյան եմ ուղարկելու գրոտած մի քանի թուղթ քեզ հիշելիս ժպտում եմ ու զարմանում որ ժպտում եմ դու ես մեղավոր որ ժպտում եմ իմ ոչ այնքան լեզվաբան, քեզ մի օր կառևանգեմ ու կկորցնեմ սարերում ու մի աղջիկ իսկ ինչ է դա չլինի թե դու ես ջախջախեցիր քո ստվերը չէ դու ստվեր չունես դու ոչինչ չունես չես էլ կարող ունենալ մի գիշերով ընդամենը կխեղդեմ ես քեզ մի գիշերում դու չես զգա քեզ չգրկեցի նույնիսկ կանգառում դեղինավուն չշնչեցի քո հոտը էլ ուր մնաց արհեստական շնչառություն, բախտդ բերեց հարբած չէի բայց կուզեի, կարևորների շարքում հայտնվեցիր քեզ էլ կմոռանամ բա հետո ինչ կլինի ինչ իմանամ էն ժամանակներում էլ չգիտեի տեսել ես գրիչը ոնց եմ բռնում: Ինչու ես շառագունում տարօրինակ նարարարած խոցոտեցի հոշոտեցի բզկտեցի մարմինը քո սպիտակ ու սև գիշերների լուսիններում թղթերս վերջանում են դու էլ ես վերջանում դրվագ իմ կարճատև կորար փողոցներում գրքերիս մեջ մի արի Երևան էլի մնա Աբովյանում խոսք եմ տալիս չգալ Աբովյան կողքով էլ չանցնել, այ հիմա կխմեի 45 րոպե մի ամբողջ խաղակես էլ հետ չես գա, նիհարեցիր` ավելի սիրեցի քեզ: Նամականիշ չունեմ որ նամակը քեզ ուղարկեմ ինչեր ասես որ չեմ արել քեզ հետ իմ մտքերում արդեն կարող եմ չէ չափից դուրս անկեղծանալ մի քիչ ու էլ ոչինչ կմտածեմ որ քեզ չեմ հանդիպել ու շոշափել ու մի քիչ էլ զգացել չես եղել դու էլ ում եմ գրում ինչի եմ գրում իբր թե չկաս չես հասցրել ծնվել իմ դիմաց ամառային անձրև դարձար լվացիր ինձ ու գնացիր գոլորշիանալու

/end.of.n.letter.1 /




8002

/ n.letter.2 /

Հերիք չի նախորդ գարունամառս կերար, հիմա էլ էսօրվա գարունն էս լափում գարնանագող ինչու գարունս գողացար ստիպեցիր քեզնով անել կեղտափոշի թավալ մի տուր կավճի կտոր աբսուրդ բան չեմ հասկանում ոնց որ հրեշառու լինես ուղեղս ես գրավել զավթել գնաց սենց անձրևոտ մի երկու ամիս ինչ եմ անելու յափնջի էլ չունեմ մտքերս քանդեցիր այ երբ որ մի օր ամուսնանանք են ժամանակ իմ սպիտակ աղավնին չէ մի հատ նստի ու մտածի երկար ու խորաթափանց ինչ արեցիր դու հասկանում ես հա կարոտել էիր հասկացա սիրում էիր չհասկացա չէիր տեսնում որ խանձվում էի ինձ թվում է թե հատուկ տենց արեցիր համբերությունս հատավ անասնական բնազդներս արթնացել են ու խեղդում են բռնաբարելու վտանգը երբ գնաս Քալիֆորնիա արևոտ հետդ անպայման ծաղիկներ կտանես որ ներս թողնեն ինչ վատ էր անընդհատ ուզում էի քեզ նվիրել ծաղիկներ նվիրեցի առաջինն ու վերջինը ուտեիր էլի համով էին ինչու պետք է տղան էսքան թուլանա աղջկա առաջ կարող եմ քեզ վատություն անել բայց չեմ անի որովհետև դու տգետ ես ախր արի քեզ պատճենահանենք գոնե քո նման տիկնիկ սարքենք տանեմ կախեմ պատիցս որտեղ էս ծանոթացել ինձ հետ արի մի հատ էլ ծանոթանանք ես մեզ կծանոթացնեմ շատ ուրախ եմ հիմար ժպիտ ու մեկ է անունները ոչ ոք չի հիշում պատկերացրու իրար հետ ենք ապրում կարճ կտևի բայց ամբողջ կյանքս կհիշեմ դու էլ երևի սոված ես ու չես հասկանում ինչ ես ուզում բայց որ ուզում ես մաքուրով ես ուզում թե ռազմահայրենասիրական սարեր ձորեր եթե ինձ լքես լավ էլի ոչինչ չի մնա տխուր այգի սեր իմ համբույրներ կծոտող կատաղած մաքառող արնակոլոլ շրթունքներ ձեռագիր կամքի ուժ որ չզանգես կամ չհաղորդագրես մարդ եմ չէ դեռ ոչ մի գարնանն էսքան չէի սպասել սպանեցիր ընտանեկան պատերի ցեմենտը փող է հիշողություններ Երևանից ու մի քիչ էլ Վանաձորից մեզ բարի ժամանց թպրտա բազմոցին պառկած մեջքի վրա աշխարհի ամենադաժան բանը հիշողությունն է չի թողնում ոչինչ անես տոմսակ դեպի լուսին ինչու եկար վերադարձար ն.-ի վերադարձը ծափեր ծափեր ինչ հիմարն եմ ես խաբվեցի ու խփվեցի պատանյակի պես ընկա թակարդը գարնանագողի գրողի տարած ախչի հլը շուտ արար հողաթափերս բեր ու եթե դու սիրում ես ինձ ոչ տոնական այլ իսկապես որմնադիրների փողոց անհրապույր շուկաներով մի օր ես քեզ կծեծեմ, կհայհոյեմ առաջվա պես երբ ես կմեռնեմ մի տաս տարուց կհանդիպենք մեկ օր իրար հորիզոնական եմ խմում իսկ ես արդեն գալիս էի աղջիկ ցանկանալու թե ուզելու ես իմ ոճը չեմ փոխելու սարերի քամի ուրիշ աղջկա կսիրեմ կքշեմ մոտոցիկլետով վրանածածկ հանգիստ ամպոտ դու երկու անգամ ինձ ցավ պատճառեցիր որ տանեմ ես քեզ առաջին դեպքում մեղքն ամբողջությամբ կարող եմ վերցնել իմ վրա ու ինքս ինձ կախ տամ ծառից հանգիստ ու մաքուր խղճով բայց երկրորդն ավելի ցավոտ էր ու քո հոգու վրա է խաչը չեմ գրում որ տանջվես ու մեղավոր քեզ զգաս զգալ պետք չէ մեկ է գարունս էլ գարուն չի դառնա գարնանավարագույրները իջան հետևում ծափ են տալիս դուրս եկ խոնարհվիր աշխարհի հզորները մեզ են նայում քո մասին մի քիչ մոռանում եմ միայն երբ բարձր արագությամբ սլանում եմ փոսապատ փողոցներով ու մայրուղիներով գոնե կթողնես ամռանը ապրեմ թե էլի կզանգես կասես արի գնանք մարդաորսի այդ ինչ նիզակով ինձ խփեցիր մեջքից գոնե դիմացից խփեիր գոնե մարդասպանի դեմքս կտեսնեի կիմանայի կամ գոնե ծայրը թույնի մեջ թաթախեիր նոր մեռնեի թե ով ինձ խորտակեց սև կաթի մեջ երազանքս քեզ նման խելառ ախչիկ էր եթե մի օր որոշես ամեն ինչ պատմել ինձ քամուն հարցրու իմ տեղը այսինքն ինձ չես գտնի չէ հաստատ ներման ենթակա չես կամ եթե ներվես ինչ կտա դա քեզ ու առավել ևս քեզ իբր ինձ էլի գիտես չէ տենց մի հատ սինդրոմ կա չափից դուրս գեղեցիկ աղջիկների մոտ երբ արդեն շատ են զզվացնում երկրպագուները ուզողները էլի բայց ինքը ոչ մեկին չի սիրում մեկի հետ հենց ընենց սկսում է ընկերություն անել որ մյուսները տենան ընկեր ունի ու յան տան, բայց դա քեզ չի վերաբերում որովհետև դու չափից դուրս սիրուն չես քեզ կարելի էր ծեծել «ճշտով» բայց ծեծեցի ծաղիկներով արյունաքամ եմ լինում քթիցս արյուն է գալիս չեմ կանգնեցնում տեսնեմ ուշքս կգնա թե չէ կամ էլ դու ինքդ քեզնից ոչինչ չես հասկանում նամակ եմ գրել դե լավ մտքերս վերջացան

/end.of.n.letter.2 /





էս հին նամակներն ուզում էի խմբագրել, հետո post անել, բայց փոշմանեցի...

շանթարգել

երեկ Մեսչյանի համերգի տեսագրությունն էի նայում շանթով: Լավ, ես գիտեմ որ կապիտալիզմի մեջ ենք ու ամեն ինչ ու ոք վաճառվում է... նայում ես համերգը, խորասուզվում, մեկ էլ` ՔԸՌԹ` "օգտվեք կարգին կապից" հայկոմկոյի ծաղրածու դեմքերն եմ տեսնում, հետո "մեբելնի սալօն կիտ" հետո` երշիկ լենննագան` համեղ ինչպես նախկինում, նախկինում` երբ?? ու մնացած զըռթուզիբիլները: Հարգելի շանթի տերեր', կամ շանթի հարգելի տերեր կարելի էր չէ համերգի սկզբում ու վերջում ձերդ մեծություն հովանավորների գովազդապոպպուրին ֆռռացնել ու թողնել հանդիսատեսին վայելել առանց ընդհատումների...ժամ տաս րոպե համերգը երկու անգամ ընդհատվեց 10 րոպեանոց հոլովակներով, իսկ ընթացքում էկրանի աջ ներքևի անկյունում անընդհատ փոխվող լոգոներ` էլի նույն գովազդատուներով...

...ահա և վերջ
հայկը պարտվեց բելին...

եթե քունդ չի տանում կարդա նաև`Մեսչյանը:

notes: մաս երկրորդ

մաս երկրորդ

…էս բիթլերը մեխեցին մի քանի մեխ որից կախվեցին նրանցից հետո եկածները հետո էդ թելը կորավ ու իննսունականներին գալլահեր եղբայրները ծերը գտան ու մի քիչ վերակենդանացրին բիթլերի ոգին` չէ ճոռոմ բաներ չեմ գրում: Էս եղբայրները հեչ էլ լիվերփուլցի չէին` մանկունիացի էին ու ցավում էին ոչ թե united-ի այլ city-ի համար ու թող շատերը նրանց համարեն բրիթփոփի վառ ներկայացուցիչ imho հենց նրանք վերածնեցին էն հավես էլեկտրոկիթառային ավտոտնակային բրիտանական կղզիների ժանգոտ sound-ը ու կոկորդային վոկալը...իսկ գլորվող քարերը բիթլերի ժամանակ աբիժնիկավարի ինչ-որ անհանգիստ սկավառակներ էին ձայնագրում ու ուզում էին գլխներից վեռ թռնել հետո բիթլերը որպես խումբ մեռան ու սրանք առաջ եկան...ռոլլինգներն ասում էին թե սևերի ռոք'ն'ռոլլը իրենք հասանելի դարձրին եվրոպացի ջահելությանը, սևերը կեղտոտ էին ու համ էլ բիձա...էս վերջերս մի քանի կորած բաներ եմ պեղել 60-70-ականներից ու եթե ասում են որ աշխարհում կա երեք կիթառահար ապա մեկը քլեփթոն, մյուսը` փեյջ, իսկ էն մեկելը ջեֆֆ բէքն էր որի ձայնագրությունները նոր եմ գտել ու մնացել ապշած...

Մաս առաջնեկ:

հայկական եվրա-վերա-Ռեմոնտ /մաս առաջին/

էս հայրենակիցներս շատ մազալու են էս մեկը որ գրում եմ միտք ծագեց վահրամ սահակյանին կարդալուց ավելի շուտ լսելուց հետո մի քանի տարի առաջ հայերի` տները ռեմոնտ անելու մարմաջի վերաբերյալ, ասեմ քանի չեմ մոռացել, հայերենում կա մի քանի գոյական որոնք անպայման օգտագործածվում են հոգնակիով` տները ավլել եմ, էլի են հին տներն եք՞, հին տներ հին կընգա ձեռ, ու էլի սենց լիքը…մի բան էլ ասեմ ըստ ինձ վերանորոգումը սխալ բառ է ընդհանրապես, մի բան փչացավ` նորոգում ենք, հետո մի հատ էլ փչացավ` մի հատ էլ ենք նորոգում ու տենց…մարդ ու կնիկ պսակվում են, չէ` պսակվում են հետո են դառնում մարդ ու կնիկ…փաստորեն էս կնիկը հեչ էլ մարդ չի :-) ու սկսում տները ռեմոնտ անել… քայլ առաջին` մի հատ տան մուտքի դռան դիմաց պլաշադկա են սարքում հենց էն կաֆել-մետլախով որ ավելացել ա բաղնիք-տուալետի կաֆել-մետլախից /սրա մասին հետո/ ու էդ պլաշադկեն պետք ա մի հինգ սանտիմ բարձր լինի ընդհանուր հարթակից…մտանք տուն դե առաջինը բաղնիք-տուալետն ա` իհարկե մերոնք փող չունեն չէ ունեն` բայց ոչ էնքան որ իսպանական սալիկ-մետլախ անեն բայց մեկա` ինչ էլ լինի` պարտքով թե վարկով` պետք ա իրանց բաղնիք-տուալետը իսպանական մետլախ լինի…հետո ջեռուցման համակարգը /սրա մասին էլ հետո/ ինչ էլ լինի անունը բաքսի ա ու վսյո…էս բաղնիքում մի հատ ջակուզի են դնում որ հետո մեջը լվացք անեն դե խալի-մալի մայկա-տռուսիկ ու տենց: տուալետում էլ էս բաչոկների վրա կլորը կիսած էրկու սեղմակ կա` մեկը կիսատ ա դատարկում ջուրը մեկը լրիվ` բայց մեկա` մերոնք էրկուսն իրար հետ են սեղմում…սկսել են զարգանալ զուգարանի թղթի փոխարեն սկսել են ինչ-որ կանաչ նրբաբույր անձեռոցիկներ դնել` հանկարծ թե իրանց նրբա… տուտուզիկները չշուշաթղթվեն…բաղնիքում մի հատ 200լիտրանոց օրգանական ապակուց ջրի բաք են դնում ու օգտագործում տարին մեկուկես անգամ…ջրի ծորակն էլ ոսկեզօծ…տների պառկետը խփած չի հետևաբար սենյակների դռները դեռ դրած չի…պատերը գաջում են ու` բա բաքսին բա ջեռուցման համակարգը` գնաց` քանդում են նորից որ տռուբեք անցկացնեն մետաղապլաստից ու բաքսի դնեն…հետո անցնում ա մի 2 տարի սառնարան են առնում մի յազվա գույնի դնում կուխնին, մինչև էդ էլ մի 3 տարի կուխնու մեբելի գույնն են բռնցնում պատերի նրբերանգներին… կնիկը սկսում ա լվացքի մեքենա ուզել ու սկսում ա ասել ամուսնյակին ամեն իրիկուն որից հետո մարդը որոշում ա լվացքի մեքենա առնել ու մտածում ա թե էդ որոշումն ինքն ա կայացրել :-) ու….այ քեզ բան` կնիկը հարևանի կնգա բաջանաղից լսում ա որ եվրոպացիք լվացքի մեքենան ոչ թե բաղնիքում են դնում այլ կուխնում ու սկսվավ` ման են գալիս որ իրանց խալադեռնիկի ու պատերի …գույնի լվացքի մեքենա ճարեն` կա ոչ, մի սպիտակն են առնում` ուֆ դե ոչինչ` կարևորը կնգա ձեռները փափկում են լվացք չանելուց…անցնում ա մի դրվագ ևս` մի հինգ -վեց տարի ու կնիկն արդեն ուզում ա աման լվացող մեքենա…մի պահ պատկերացրեք որ կինը տանը լվացք չունի անելու աման չունի լվալու երեխեքը քնած են` կպնում ա մարդու ջանին ոչ բառացի կամ էլ սկսում ա գիրք կարդալ``` վայ դրա մարդուն: Չէ` աման լվացող մեքենա պետք չի առնել էդ փողով կգնանք կոբուլեծիի արևի տակ վառվելու…համ էլ էդ մեքենաների մեջ աման-չաման դնելուց առաջ պետք ա սալֆետկով յուղերը լավ պռտես որ մեքենան կարանա լվանա :-) Հույրասենյակից հանում են հին տելեվիզըռը ու էն բարակներից առնում սրա լարերն էլ որոշում են պատի մեջով անցկացնել` էլի գաջ էլի ցեխ ու փոշի, հետո երեխեքը մեծանում են ու դամաշնի կինածյատռ են ուզում էլի լարեր տասնըվեց հատ բարձրախոս ու գըգմփ

23.11.2009 / 22:14

Աթար /թրիք/

ես գնում եմ ու գալիս չեմ սերը կպավ աթարին տանջում է ու հալածում սամսոնչիկ էս կոֆեն ուրա մաման գնացել է կածյա ծյոծյայենց տուն կոֆե խմելու ու էս իրեքուկես ժամա չկա վայ քու մամմման դու գնացիր ու էլ չեկար բայց դե մի օր կտեսնվենք իրար դիմաց էն տեղը է էն որ մի հատ պուլպուլակ կա քո տարիքով ու անունով իսկ մեխակները որ իրար հետ առանք զույգ թե կենտ հիմա թաղում ենք գնում թե ծնունդ թե ատամհատիկ...քու բեռնի կատլետը...գազելների շոֆեռները մուտանտներ են անզգայացած ու թող ոչ ոք չնեղանա որովհետև գրում եմ ջղայնացած որովհետև գրիչով թղթի վրա գրելը մոռացել եմ էսօրվա գրիչս երեկվա մատիտն է էսօրվա գրածս մի քանի երեկների ու երեկոների ապրածն է ու ը՚զգացածը էսօրվա ինտեռնետս ու առաջվա կայքերս մի քանի տոտիկ խաշ ունեմ արի գնանք սխտորով ուտենք ու բխկանք թուուու էլի բխկանք չհոգնեցի՞ ես էդ բխկալուց էս մուսաներս որ մի ջհանդամն են գնացել դե հիմա երևի ծխում են պաձյեզդում … ինչու ա սերս միշտ աթարին կպնում ու չորացած թրիք դառնում որից օգուտ չկա ինձնից մի քիչ պռծում չկա քեզնից հետո ճամփա չկա խաչմերուկներում անիմաստ կանգնած մերան կովերը թրիք են շնչում չոբանի դիմաց մի քիչ թրիք մի քիչ աթար ու տենց դառավ սեր անդադար չէ իմ սերը չի կպնում աթարին մտնում ա մեջը կոշիկներով ու մոռանում թե որտեղից եկավ ու մտավ մի քիչ մի քիչ բաներ կան որ մի քիչ չեն լինում օրինակ մի քիչ հղի մի քիչ խմած ու մի քիչ էլ անողնաշար մազերդ հունցել եմ ու կրակ եմ վառել որ քեզանից մի խորոված-քյաբաբ-գռիլ-գառի խաշլամա սարքեմ ճըզը-վըզը ջութակս ուրա գիթառս ուրա ուր ա վերջապես իմ հրացիկը ես քայլեցի սարերով ու դաշտերով բայց մի հատիկ թրիք էլ գտա ոչ որովետև էս գյուղում կովերը առանձին զուգարան ունեն` եվրառեմոնտով հետո մի հատ փշատի ծառ հանդիպեց ես էլ անոթի էի թափ տվեցի ու թրիքների միջից հավաքելով մի երկու ծոցաբուռ փշատ` կերա հետո գնացի տուն ու հիշեցի իմ սիրած աղջիկների մազերի գույները ու խառնեցի իրար` դառավ մուգ թրիքագույն...ես սիրում եմ պարարտամարմին բոլոր իռլանդուհիներին որովհետև իմ սիրած դոլորես օ՚ ռիորդանը հեչ էլ պարարտամարմին չի բայց լավ էլ իռլանդուհի ա արի մի հատ ցխվենք-խմենք միասին` դու ուրիշի ես էլ քո հետ չէ նոր սերը ամեն նախորդից ավելի դժվար ա գալիս հասնում ուղեղիս ու մաքրում կոշիկները` աթարից` ներս խուժելու համար...ու մեկ-մեկ էլ մի քանի հատ ցեխոտ երես եմ տեսնում` ցեխ ա թե թրիք` ով իմանա ես չգիտեմ ցեխը չեմ տարբերում թրիքից թրիքն աթարից աթարը փշատից ու արդեն չեմ տարբերում առաջինը երկրորդից երրորդն առաջինից երկրորդը չորրորդից ինչը ինչը՞ չոռը քու պինչը սերը հապա ինչը մի դեմքով են գալիս գնում չէ գալիս են բայց չեն գնում մանավանդ իրիկունը ութից հետո եմ հասնում տուն ու...ոնց վերջացնեմ ես էս մղձավանջը չգիտեմ այ հրես վերջակետն իմ:

Պըռծյո /պըռծի ու վ/ֆսյոյի խառնուրդ/

23.11.2009 / 22:14

Քարաշամբ

…մարդ իր կյանքում պիտի երեք բան անի` հասկանալու համար թե ինչ բան է կյանքը` մի գիշեր անցկացնի բանտի մենախցում, մի գիշեր անցկացնի էժանագին պոռնիկի հետ, մի գիշեր էլ` նույն պոռնիկի հետ նույն մենախցում` պոռնիկի մեջ ու համ էլ խցում …իսկ ավելի լուրջ երրորդը դեռ չեմ մտածել ու չեմ էլ…իսկ մենք ավելի շուտ ես ցանել եմ ցորեն ու մի հինգ սանտիմետր բուսնել ա սենյակումս հասունանա ու դառնա ոսկեգույն` հնձելու եմ աղալու եմ ցորենով հաց եմ թխելու մի սովորական երևի շատ փոքր ու չորուցամաք հաց` իմ առաջին թխած հացը ուտեմ-չուտեմ ախ չգիտեմ ինչ անեմ հեսա մտնեմ ֆեյսբուք փախեք-փրկվեք ես եկել եմ դարերից ու գնում եմ կամրջով գերիների կառուցած իսկ կիրակին էլի հայտնվեց շաբաթվա վերջում դե մտցրու արագ արագ ավելի արագ հելի վրես չէ դու հելի վրես պռծար± հո չի ցավում չէ բա խի ծիծիկներդ խի ա սենց թորշնած ախչի հարուր տարվա … էս` խեժապահպանակ «տեղադրելու» ձև իսկի գիտես ոչ էլի կգաս± բա ինչի կգաս դու էն կամրջի տակ էս կանգնում թե վրա արի գետնից բարձր խաղանք ես գետինն եմ դու բարձրը ես էլի գնում եմ նստում մետրո ու տասնչորս րոպեից հասնում երրորդ մաս հետո նորից գալիս կայարան երկաթգծի վարչություն իսկ ով կարա երևանում բարլուս անի ու վերջալույս միաժամանակ` իմ մոտ մի անգամ ստացվեց` ոտքս (ի նկատի ունեմ երկու ոտս) ջրի մեջ էին ու ջինն անբաժանելի էր ու ինձ լքել էին ավելի շուտ մենք` ես ու ջինը լքվել էինք էդ խմիչքը հորինողին գտնեի ու ճակատը պաչեի ջրալի աշխարհի բոլոր հարբեցողների անունից…իսկ մի օր կլինի որ լուրջ բան գրեմ ասենք վարդանանքի երրորդ սերիան կամ սամվելը` տասը տարի անց սամվելի մայրիկի ու հայրիկի վերադարձը օ¯ որդյակս բա խի մեզ խողխողեցիր չէ որ մենք քեզ ծնել սնել պահել ջրել …. ենք իսկ դու դրեցիր ու այ տենց րաֆֆի րոպե րաբունի հենց նոր կարդում էի իմ երեք բխկոցները երանի երանի մենք գնայինք սոմալի թարս գրած յոթ էդ ծովահենները մեռան գերի վերցնելով տենաս դրանց ուտում են թե բասթուրմա են դնում աղ ու բիբար չկա էլի մեջը դե բավարարվի որ մեջիդ մաղձը ուրիշների վրա չթափես առանց հասկանալու էսօր ու երեկ մի տուփ dunhill 0.4 ու 4 մգ մի գլանակում մի ամբողջ սառնարանս դատարկ է տունս կեղտոտ հոսանք չեմ վառում որ փողը մուծեմ գազի բալոնն էլ հա կոֆե եմ եփում չի վերջանում չամանի հատիկներ ու սև բիբար թղթի մեջ փաթաթած որ ջարդեցի ուրագով ու լցրեցի պելմենաջրի մեջ ու քաշեցի գլուխս….

07.11.2009 / 21:50

Մեսչյան

ես գնացի մեսչյանի համերգին ու խմեցի…ծուխը բեմի վրայից…ախր ինչու են մեսչյանի համերգի ժամանակ սուլում ախր չի կարելի ծափ տալ ամեն երգից հետո վրվնջուկի պես երգը չավարտված ծափ են տալիս երգը չսկսած ծափ են տալիս երգի կեսին ծափ են տալիս բուռթ չչփխած հայ կնանիք ու մի ամիս չլողացած տղամարդիկ…սիրտս խառնում էր…եկել են համերգ որ ծափ տան ու չլսեն իսկ ես մի ամբողջ կույտ մետաղ վրաս անցա մետաղորոնիչի միջով ու հասա համերգին…չէ մեսչյանը հայկական չի երգում ինքը հայերեն ա երգում...եթե ես լինեի հայկական էստրադայի էսօրվա աստղ իրա համերգից հետո կգնայի ու կկախվեի մոտակա նաիրյան դալար բարդուց…

18.11.2009 / 10:45

Տես նաև`շանթարգելը:

Բխկոցներ

23.08.2009 / 23:15
բխկանք 1.0

իսկական սերը կլիներ միակողմանի այսինքն ես քեզ սիրում եմ դու ինձ չգիտես կուտակվել էր իմ մարտկոցում փոշեթաթախ քամու հարվածներից քլունգս աջուձախ մորմաձագը սպիտակ անհույս փախ էր տալիս ու քլունգով գլխին քաջ մրջյունը իր մարմնից տասն անգամ ծանր քարշ էր տալիս իսկ արտանիշի իմ ծովափը ուր պառկում էի լրիվ տկլոր ու արևն էր շփում մարմինս վրանս քամին տարավ-բերեց կապված չոր ծառից գորտի ճտեր ռետրո մոտո 1974 թիվ էդ ժամանակ մինուս 8 տարեկան էի իսկ ինչ կլինի եթե մարդու ծնունդը հաշվեն ոչ թե էն օրից որ լույս աշխարհ եկավ ու սկսեց թոքերով շնչել այլ երբ բեղմնավորվեց ու դառավ միաբջիջ հետո տրոհվեց ու դառավ սաղմ դե կարճ ասած մի ինն ամիս էլ ավելացրու տարիքիդ դե ինչի 27 ասա 27 ամբողջ ինը տասնորդական տարի արևային կամ լուսնային 365 366 367 օրերը բռթբռթելով ճզմվում են խողովակում ու թակում են ամպերի թևատակերը խուտուտ խոպոպ խուճուճ հոպոպ գալոպ ճլոմփ պոմպ բոմբ թումբ թամբ թամբաթրիք վրանաթումբ մշակութաթումբ մաշկազերծեմ կմլավես բարձիդ տակ ու վերմակիդ վրա արյան հետքեր վույ աման աղջկաս քրքրել են գառնատամդ հանի կուլ տուր ականջիդ մեջ գեղամ տուն արի չէ մաֆիկ տուն արի կասետս բեր գրքերս էլ բեր գլուխդ էլ բեր սինու վրա թավիշով փաթթած թքեմ վրեդ ուղտի նման աղթամարս ախթամար ծխեցի ախ՜ թամարս թամար թագուհի ջավախահայեր ղարաբաղցիք սփյուռքահայ չեչեններ ձմեռը ջուր ուզես չեն տա շամշադինցիք սահմանամերձ տանձի ծառեր վարձով տրվող կիսամորուք ֆրանսիացի իմ բարեկամ ինչ ես կորցրել էս էշի էրգրում ու ուրախ ես ինչպես նոր ծնած հորթացու չաղ անասունի միս կա կիլոն 1200 դրամ կուզես ուտես հետո քրֆես ծախողին էլ առնողին էլ կերածին էլ քաքածին էլ ախր ես ինչպես բխկամ առանց քեզ ծամոնս մնաց կպցրած աթոռի տակ ու չորացավ ուր է իմ ճիլոպը մտեք խոհանոց ու գտեք իմ ճիլոպը գնամ չեկով հաց առնեմ ու տամ զխտկվի որ բխկանք թե չէ մենակ առանց քեզ ոնց պիտի բխկամ, հը՞…

05.09.2009 / 12:46
բխկոց 2.0

բա իմ կանաչը ու սևորակը գրեմ մենակով էլի փախավ էս տարիքը կնգա խելք մկնդեղով կաթնապուր խայթ նորո մորո ձորո միրո ձորո փուչ ուղեղդ լավ հմի էս էրկուսին ես ինչ անեմ գցեմ վանդակ որ իրար ուտեն թե գզեն մսակախ արի մի քսան հատ բխկանք ստամոքսի մարզանք շարունակությունը հաջորդ օրը ժամը գձետը 7անց կեսից մի կախ անց վզքաշ արած հնդուհավի պես կակազում ես որ ինչ ամենահամովը կարմրամորթի միսն է հետո սպիտակինը հետո նեգռինը հետո դեղնամորթինը սա ասել էր մի ծեր ու իմաստուն հովազ վագրաձի փղաձի դնչիկ հինգկոպեկանոցով մետրո ավտոբուս կլոր մեծ պղնձյա մետաղադրամ ուր ես կորել հը՞ որ մի ջհանդամն ես բա հին բամբիռն ա լավ թե էն ջահելները ուրարտերենը սեպագրերով ու պարիսպը էրեբունու ցեմենտբետոն հին հռոմեական ցեմենտ ու մի օր էլ ես նորը կզարթնացնեմ մի առավոտ գիտեմ ես կլքեմ գետնանկողինն իմ բա հիմա՞ ում մասին եմ գրելու բա հետո ու մասին եմ բխկալու արի վրովդ բխկանք ստամոքսի պատերի այրվածք դե տաթևի վանքն էլ անպակաս ու վերևից դե լավ մինչ երրորդ բխկոց :-)

21.09.2009 / 14:43
մի(Ջ)օրեական պատմվածք կամ էլ բխկա(տ)նքոց 3.0

էստեղ նստած իմ սենյակում ես գրում եմ մի քանի բան որ էլ հիմա անկարևոր ու դեռ մի քիչ սև տառերով ու մի քանի տարի հետո էս կարդալուց ու խնդալուց ես ահագին ու քահ-քահ բերանս բաց ծիծաղելու եմ ու կարդալու եմ ամսաթիվն էս թե որ օրը ու որ ժամին իմ գլխին եկավ էս տեսակով գրել մի քանի էջ հասարակածի ու միջօրեականի մասին թե ոնց են նրանք վերից ու վարից գրկում ոչ կատարյալ կլոր այսինքն ձվաձև մոլորակը մեր ու բաժանում չորս խնձորակեսերի իսկ ուշ բրոնզի դարի թաղման ծեսը թող կորչի ծոցը գրողի որ գրողի դե ասենք թումանյան հովհաննես կամ էլ սարոյան վիլլի բառարան էի նոր սարքում մասնագիտական հայերեն ռուսերեն ու անգլերեն երևի տպեմ ախր չէ որ էս ռադիոյի գլուխը լսում ես ու դանդաղ ընկնում դանդաղ փսիխոդելիայի մեջ հայերեն ասած տանում ա դեպի…իմ պատմվածքը վերջին, վերջին չի նշանակում թե հեսա ուր-որ-այա մեռնելու եմ չնայած ինչ իմանաս հա` վերջին նշանակում ա թարմ նոր թխած նոր տպած նոր բստրած ու եթե քո ուղեղում գորշ բջիջների փոխարեն մոնղոլները միսը բասթուրմա են դրել ուրեմն դու հաստատ քյառթուի հետ կարաս նստես-հելնես նենց իրար կարաք ջոգեք ախպերս որ դու ես ես եմ դու ես ես ու դու գիշերում այս…հրապարակի կիսակլորը մեր զինանշանով պտտվում ու դառնում էէէէէէէէ….սայլապանս նախրապանիդ վնաս չէ՜, վըըըը՜նաաա՜սսս՜ չէ…դե արի ու մի ասա հայոց ժամանակակից արձակ դե տողերդ ոնց ուզես կդասավորվես ու փորձի որ դա համարեն լուրջ գրականություն ոնց ուզում եք հասկացեք ու` դե հերիք ա գլուխ գովաս բայց էս վերջերս մի նոր գիրք հայթայթեցի սարոյանի պատմվածքների դրանք դեռ չէի կարդացել ու կարդալուց…ոնց որ ես գրած լինեի…հա լուրջ եմ ասում ահագին լուրջ իմ սենյակի պատերին ինչ զիբիլ ասես կպցրած չի լուսանկարներ գեղանկարներ խզբզոցներ աֆիշներ բանալիներ երկաթի կտորներ ձայնապնակներ հետո էլի լուսանկարներ քարտեզներ էսօր գնում ենք նկարահանման մի քանի գերմանացի են եկել ու հայաստանի մասին մի ֆիլմ են նկարել դոկումենտալ հետո իմացել են որ մեկը կա համ հնագետ համ էլ էն բաներից ա քշում ոնց էր հա մոտո-ցիկլ ու տենց…տեսնես մի օր իմ մոտ եղած երաժշտությունները կհասցնեմ լսել հա գիտեմ որ երաժշտությունը հավաքական գոյական ա ու –ներ ավելացնելը հեչ տեղին չի բայց դե մեր լեզուն ճկուն է ճկուն մարմնամարզությամբ զբաղվող մի ութ-ինը տարեկան աղջնակի պես ում ծիծիկները դեռ նոր են սկսել աճել տենաս էդ ճիշտ ա որ աղջիկներին իրենց մայրերը հում սոխ են կերցնում որ ծիծիկները շուտ ու շատ մեծանան որ տանը չմնան :-)
մի շիշ դառնորակ գինի ուտելու ոչինչ գրատետր թանաքաման սեղանաձև սեղան ու ակնոց` աչաձև հեսա էս ալբոմն էլ կվերջանա ու ես կփոխեմ մի օրում երեսն ամբողջ սպիապատվի ու դառնա սպա :-) էս ականջավոր գլխարկը որ դնում եմ քաղաքից ես բերել թե ձեր գեղից էն սահմանամերձ տղա ջան ինչ ես անում գերեզման եմ փորում վայ բալա ջան էդքան սովորեցիր որ գնաս գերեզման փորես հա դե լավ էլի զզվցրիք էլի բոխկ եմ ցանում հետո աճացնում հետո տանում երրորդ մասիվի բազառն ու ծախում ընտանիքս պահում որ երեխեքս սովից չկոտորվե՜՜ն: Իսկ գիտեք հենց մենակ քայլելը ինչ կտա մինչ էս ամառ ամեն օր համարյա քայլում էի կենտրոնով հիմա ամեն օր մոտոյով եմ իջնում ու…քայլելը մոռացել եմ անիծվեր այն օրը երբ ես մեծացա մի տարով դե ֆռա ֆռֆռա կյանքիս կառուսել
մի օր մեկն ուզեց գնալ գազանանոց բայց չհասավ որտև գելերը հոշոտեցին բան չմնաց մեծ կտորն անգաջը մնաց փոքրն էլ`…
էս քաղաքը ծխախեղդ ու օրերս մարմնավոր հեչ չեն թողում որ քայլեմ իմ ու կոշիկներիս համար զըհենց հին-մին տեղերով թափառ տամ բակերով դալաններով տերևաթափերով բիսեդկեքով հայաթի ֆուտբոլի դաշտերով մանկապարտեզներով այ էս հիվանդանոցում ես մի շաբաթ եմ անցկացրել, հետո հիվանդացա` բերեցին տուն…..երեքի փոխարեն որ հինգ կետ դնեմ ինչ կլինի որ բազմակետ չի՞ լինի, հա դե լավ էլ չեմ անի էլ չեմ լինի չարաճճի ու կուտեմ ես մաննի կաշա առավոտյան իսկ կեսօրին առանց մսի բորշչ իսկ իրիկունն էլ սոված կզկռտամ գիքոր ջան այ տղա գիքոր մի կտոր հացուպանիր էիր ուտում է՜ մարդ չդառար էլի գնացիր քաղաք բայց մարդ չդառար ամեն օր գալիս ես քաղաք բայց մարդ չես դառնում էէէ՜՜ ` կախարդական փտափոշի…
ու հիմա էս պատմվածքը որ սենց ինքնիրան գրվում ա չեմ կարողանում հետևից հասնել էլեկտրական լույսի ութ հոգանոց նվագախումը աջից ձախից ու տակից շեփորներով ու թմբուկներով գերմանացիք քաղաքում` քշեցինք ու նկարհանվեցինք ու խոստում անձրևոտվեց սեկտեմբերի քսանմեկին սլպտացին անիվներն իմ ու կոշիկներս որոնց մասին էի գրում ոտից գլուխ ջուր են եղել…
իսկ էսօր նեմեցներն ասել է թե չխոսկաններն էշը թաղել էին ցեխում ու բխկում էին շարվեշարան բխկալու տեսությունն իմ հայոց լեռներով սարերով ձորերով երևաց ժայռապատկերների տակացուն կոշիկիս տակացուն օպերայի ստվերը չէ` ուրվականը, ես ուրվական եմ սիրելիս քո բոխկի համար, ես ուրվական եմ…անասու՛ն: Արի կեր բոխկ ու բխկա որ բխկոցդ աշխարհի բոլոր միջօրեականներով ու հասարակածներով քայլում եմ կոշիկներովս ու որ ոտքերս չսառչեն ես հագել եմ կոշիկներ ու կերել եմ լիքը բոխխխկ` պատկերացրեք առանց խաշի ու քայլում եմ մտամոլոր մայր արաքսի բողկոտ ափերով ով չի կարա էլի բխկա աղթամարի ծովածոցում վախենում ես դու կիսամթնիցը արի փախչեն թող մթնաձոր որ կինը վերցնի մանկանն ու զարկի գլխին տղամարդու քնեց ծոցում ու դոշի մազերի սաղարթախտությունից բխկաց` չդիմացավ հետո մարդը հելավ ու հայավարի տղամարդավարի գեղավարի ցեխավարի դոշամազախառը սրան մի լավ ցխեց որ էլ չբխկա` գիշերները, իսկ ցերեկները` ինչքան ուզում ա թող վարի ցանի հնձի ու վերջում վաստակի իր մեկ հատիկ թրիքոտ բխկոցը` ազգային-ազատագրական ու ռազմա-հայրենասիրական…վերջացնում եմ միօրեկան իմ պատմվածքն ու փաստում կոշիկներիս տակացուների մաշվածությունը…

հուլիս

էսքան ժամանակ չէի գրում վախենում էի գրել փափուկ-փափուկ ու տենց բա հետո էս ամառը ինձ մաշեցնում է արևի տակ էլ բան չմնաց մաշկազերծվեց դամբարանադաշտն ու միջին և ուշ բրոնզե դարերն ի հայտ եկան կլոր շարված քարերի պատկերներով դիլիջանս մնաց յասամանոտ ու չվայելվեց ռետինե անվադողերի հոտին քսված ասֆալտաջուրը ներկեց գլուխս ու թափ տվեց ականջներս անցած փոշուց ու ավազահատիկները շարվեշարան մտան աչքիս անկյունները չորսբոլոր ու բա ինձ ով լավ մոտո կառնի ես կառնեմ խոսք եմ տալու չարի վերջին որ մի ձագ տա տանեմ շամփրեմ բա արշավախում չենք գնալու հյուսիսային բևեռախույզ էս հայաստանի թաքուն անկյունները որ շարես իրար հետևից մի տրանսկովկասյան գնացք կստացվի ու կանցնի սև ծովի ափերի սովետական կուրորտներով դբա սոչի ես բացում եմ դամբարաններ ու խոսում մեռելների հետ հեյ մեռելներ ականջ արեք էս երբ մեռաք մի 3500 տարի առաջ թե հետո քրիստոսից առաջ թե հետո տո քրիստոսն ով ա որ մեր ժամանակը նրա լինելով չափենք որ ուշադիր նայես երկինք քրիստոսի նասկիներն էլ կտեսնես աջ ոտի ձախ բութ մատի տեղն էլ ծակ տատին չի հասցրել գործի կարկատի ու երգում ես հո չես երգում քթիդ տակ բայց քիչ հեռու ես լսում եմ մռթմռթոցդ մեր սիրո աշունը ամառը ձմեռը չէ հետո գարունը հետո չէ ինչի՞ մեր սիրո` ես էգոիստ եմ` ոչ թե մեր, այլ ԻՄ սիրո եղանակները որովհետև սիրել եմ ԵՍ այլ ոչ թե` ԻՆՁ ու դեռ մինչև քանի դեռ հետո գնա դեռ մի քիչ առանց առաջին ու կախված լարը քո քթահոսել է բայց դե ինձ չեմ խաբելու ու նաև գրելու եմ ու չեմ թաքնվելու ու չեմ թաքցնելու ցավերն իմ ստացած վերքերիս տակ թաքուն կարնահոսեն հետո կթարախակալեն ու քամով կբուժեմ հյուսիսարևելյան սուր քամով եթե քամին հյուսիսարևելյան ա էդ ուրեմն էդտեղից ա՞ փչում թե՞ դեպի էդտեղ, կամ էլ թե չէ գետի ափերի աջն ու ձախը ոնց կիմանաս ուրեմն կանգնում ես մեջքով դեպի հունը ու տենց քեզնից աջ կլինի գետի աջ ափ ու հակառակը իսկ հունը էդ էնա որտեղից գետը հոսում ա բա գետի հյուսիսարևելքն ուր կորավ գետնի տակից դուրս բխող մի ջուր էր համարյա եռման թեյնիկի կտուց ոտերս մտան ու կիսաեփ կիսաֆաբրիկատ արդեն ասել եմ չէ որ կիսատ բաներ չեմ սիրում ջհանդամը գյոռը գյոռբագյոռ պիղծ միջնադար ու ոսկեդար հայ գրականության հա բա տենց հա բա հող կուլ տվի հետո օղիով թրջեցի որ մաքրվեմ հետո կերա լավաշ պանիր ու հարգելով պապերիս հիշատակը նայեցի լեռներին ու արծիվ տեսա թե բազե էր սակայն ինչ տարբերություն քարակույտը կլորակերպ շրջանաձև ու խաչմերուկ որ կարդում եմ գրելուց մի քանի ամիս անց չեմ հավատում որ ես եմ…