Sunday, October 21, 2012

խաչեր.խաչիկներ.ֆալլոսներ

Դարեր առաջ մեր աշխարհում տնկում էին քարե ֆալլոսներ /միգուցե նաև փայտե, չեն պահպանվել/: Դա ժամանակի պահանջն էր, արական սկզբի խորհրդանիշը, բերքատվության և այլնի ապահովողը: Հիմա մեր աշխարհում տնկում են խաչեր, բայց ցավոք ժամանակի պահանջի հետ կապ չունի, մի երկուսի գեղցի ճաշակի արդյունք ա: Այդ հսկա խաչը բաղկացած է հազար յոթ հարյուր եսիմ քանի խաչիկներից /թե ինչ ա մեզ տվել առաջինը աշխարհում քրիստոնեությունը զոռով երկիր խցկելը՝ ոչ ոք չգիտի/ ու ուշադրություն՝ բարձր ա 33մ, այսինքն մեր փրկչի նահատակված տարիքին ա համապատասխան: Իսկ միգուցե 33 թիվը տարիքի թիվը չի, հը?? Իսկ ինչու հենց մետր, հենա օրինակի համար դեցիմետրով անեիք, ով ա ասել որ մի տարին մի մետր ա: Կարայիք նաև 33սմ անեիք:
Իսկ հեթանոսական Հայաստանի համար ո՞վ մի 5 կիլոմետրանոց քարե ֆալլոս կտնկացնի .....
 վիդեո 
ամենախոխմեն էն էր, որ տերտերներին կռունկով հանել էին օծելու: Բա որ վախտին կռան չկար ո՞նց էին օծում:
 
"հայոց փոփ ինդուստրիայի" աստղերը չե՞ն ուզում մի հատ բռջով խմբակային երգ երգեն էս նոր խրած խաչի մասին, /բառերը ես կգրեմ./

նիգ-ապարան հայրենակցական միություն ներկայացնում է.

վասն խաչի, արա, արագած և էն մյուս սարերի
ի փառավորումն հայոց տառերի
օ՛ դու սուրբ խորան մեր սին հույսերի
եվ դու՛ ապավեն մեր դատախազի
տնկվիր սարերում դու ապարանի՛
որ քեզ տեսանեն մոտ ապագայից
դու մի վե՛հ կոթող, մե՛ծ, ահասարսու՛ռ
դու խաչիկանոց մի ոզնիակերպ
ձուլվեցիր ասես դու մեր հավատքին
աշխարհի կողմերը խառնել ես իրար
ու օծեցին քեզ տերտերները կռանի վրից
որ դու շուտով կախվես բոլորիս վզից....
 

No comments:

Post a Comment