Wednesday, September 21, 2011

անկախության կամ ինքնախաբեության մանիֆեստ

անկախություն թե՞ ինքնախաբեություն, սակայն ինչ տարբերություն...

ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ երկրիդ էներգաբլոկները ռուսներինն են
ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ երկրիդ երկաթուղին էլի ռուսներինն ա
ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ բջջային կապը ռուսներինն ու ֆրանսիացիքինն ա
ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ ջուրդ իտալացիքինն ա


ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ երկիրդ գնալով դատարկվում ա
ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ գյուղեր կան առաջին դասարան չունեն
ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ գյուղեր կան խմելու ջուր չունեն
ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ երկիրդ մի քանի օլիգառլախի ձեռն ա


ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ երկրիդ սահմանները գնալով փոքրանում են
ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ երկիրդ գեղցիների ձեռն ա
ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ գեղցիներդ տերտերների ձեռն են...
ու վերջապես, ու՞մ տանձին ա պետք քո անկախությունը, երբ երկրիդ պետական լեզուն հեսա ռուսերենը կդառնա...


նենց որ, Հայաստանի ՀանԴապետություն ջան, ձեռնաշարժությամբ ինքնախաբեությամբ մի՛ զբաղվիր, երկի՛ր...

...երազ իմ երկիր հայրենի







ան-կախ-ություն

 

 

Monday, September 12, 2011

ծխել-չծխել /Հովհաննես Գրիգորյան/

Հովհաննես Գրիգորյանը շատ  լավ բանաստեղծ է, 60-ականների էն լավ սերնդից:
Հովհաննես Գրիգորյանը շատ ծխող մարդ է:
Ծխող մարդիկ սովորաբար ավելի շատ են թոքերի քաղցկեղ ընկնում, քան չծխող մարդիկ:
Հետևաբար ենթադրելի էր ու հավանական, որ նա մի օր թոքերի քաղցկեղով կհիվանդանա:
Ենթադրելի էր նաև, որ նա մի օր բոլորովին մի ուրիշ հիվանդությամբ կարող էր հիվանդանալ:
Ենթադրելի էր նաև, որ եթե նա ծխող չլիներ, դժվար թե թոքերի քաղցկեղ ընկներ:
Ու նույնքան ենթադրելի էր, որ Հովհաննես Գրիգորյանն ուներ այնքան գիտակցություն, որ հասկանար, թե ծխելն ինչերի կարող էր բերել ու չծխելն ինչերից կարող էր փրկել:
Բայց նա ենթադրաբար դա իմանալով հաստատաբար շարունակում էր ծխել:
Ծխելը հաստատ նրա կյանքի մի կարևոր մասն էր:
Ծխախոտի գլանակը հաստատ նրա ձեռքերի շարունակությունն էր:
Հիմա նա թոքերի քաղցկեղով հիվանդ է:
Հիմա լավ մարդիկ գումար են հավաքում նրան բուժման ուղարկելու համար:
Լավ են անում:
Ու նաև մի ցուցակ են սարքել՝ թե ով ինչքան է նվիրաբերել:
Հայաստանի որոշ գյուղերում եթե մեկը մահանում է ցուցակ են սարքում՝ թե բարեկամներից ով որքան տվեց...

Բայց կարող էր էս ամեն ինչը չլիներ, եթե Հովհաննես Գրիգորյանը ՉԾԽԵՐ !!!

Տենց որ լիներ, բոլոր ծխող լավ մարդկանց պետք ա ուղարկեինք բուժման...

Ես չեմ ուզում, որ Հովհաննես Գրիգորյանը մեռնի երբևիցե:

P.S. Էդ ցուցակի մեջ ընդամենը երկու անանուն մարդ կար:

Ստիպեցին հիշել 91 թվի Ռուբեն Հախվերդյանին, երբ էնքան էր խմել, որ կիսամեռ էր դարձել, ազգը փող հավաքեց ուղարկեցին Ֆրանսիա բուժման, հիմա էլի վերջին ալկաշի նման խմում ա...

Ինչ դառը բան ա չէ ճշմարտությունը, չես համակերպվում...